Ware Liefde
Wanneer men somtijds observeert
Hoe urenlang wordt geflaneerd
Door jonge en oude heren
Tot eind'lijk zij 'n dame zien
Hij loopt haar na en denkt: misschien
Komaan, och 't is te proberen!
"Mevrouw", als aanleiding zegt hij
Tikt aan zijn hoed, komt naderbij
Zij beziet hem van hoofd tot tenen
Maar dat maakt hem volstrekt niet bang
Hij kent dat kijken al zo lang
Och, dat zal ze wel niet zo menen!...
"Mevrouw", zo klinkt opeens z'n vraag
"Zag ik u onlangs in Den Haag?
't Kan ook ergens anders wezen
Sinds die dag, ik geef u m'n woord
Heeft heel mijn hart u toebehoord
Ach, kon u daarin slechts lezen!
Maar waarom loopt u toch zo gauw
En antwoord niets, dat vind ik flauw
Ik zou u in goud willen zetten
Kom, zeg me dat u van me houdt
We zijn dan in 'n week getrouwd
O, niemand kan me dat beletten!
Hebt u misschien alreeds 'n man
Die u misschien niet uitstaan kan
Zeg ja, en ik zal met hem vechten
Kom, zeg me daad'lijk maar z'n naam
Ik smijt 'm driehoog uit 't raam
Mijn bloed heb ik veil voor uw rechten!
Ach, waarom zegt u toch geen woord
En doet net of u me niet hoort?
Mijn erewoord kunt u vertrouwen
Ach, zeg me toch iets, toe, asjeblief
Want ik heb u zo hart'lijk lief
Ik vind u de schoonste der vrouwen!"...
"Mijn goeie man", zegt z'en blijft staan
"Waar haal je al dat moois vandaan
Waarmee je me loopt te vervelen?
Hier woon ik, hier, dat stoepie op
Wil je soms mee? Dat kost tien pop
De rest kan me niemendal schelen!"
"Toen pop?" Zo antwoordt onze man
"Je denkt bepaald, 't zit er an
Laat je dat tot vreugde strekken
Ik g'loof verdomd, je bent niet fiks
Ik had gedacht, 't was voor niks
Nou kun je voor mijn part verrekken!"
En weg gaat hij, zo snel-ie kan
Die door en door verliefde man
Met al zijn goud en mooie plannen
En zij... ze denkt: wat 'n proleet
Zo neemt-ie ze nou allen beet
Och, och, wat 'n tuig zijn die mannen!
Amor Louco
Quando a gente às vezes observa
Como horas se vão em conversa
Por homens de todas as idades
Até que avistem uma dama
Ele a segue e pensa: quem sabe
Vai que vale a pena tentar!
"Moça", ele diz como quem começa
Toca seu chapéu, se aproxima e confessa
Ela o examina de cima a baixo
Mas isso não o assusta em nada
Ele já conhece essa olhada
Ah, ela não deve estar falando sério!...
"Moça", de repente ele pergunta
"Te vi outro dia em Den Haag, não é?
Pode ter sido em outro lugar
Desde aquele dia, te dou minha palavra
Meu coração só é seu, não tem mais nada
Ah, se você pudesse ler isso!
Mas por que você anda tão rápido
E não responde nada, isso é chato
Eu te colocaria em ouro
Vem, me diz que você me ama
Em uma semana estamos casados
Oh, ninguém pode me impedir disso!
Você já tem um homem, talvez?
Que não te suporta, de vez?
Diga que sim, e eu vou brigar
Vem, me diz logo o nome dele
Eu jogo ele pela janela
Meu sangue eu dou pelos seus direitos!
Ah, por que você não diz uma palavra
E finge que não me escuta? Que mancada!
Você pode confiar na minha palavra
Ah, me diz algo, por favor
Porque eu te amo de coração
Eu acho você a mais linda das mulheres!...
"Meu bom homem", ela diz e para
"De onde você tira essa beleza
Com a qual você me entedia?
Aqui eu moro, aqui, nessa calçada
Quer vir comigo? Custa dez pratas
O resto não me importa em nada!"
"Dez pratas?" Assim responde nosso homem
"Você tá de brincadeira, não é?
Deixa isso pra lá, não vale a pena
Acho que você não tá muito bem
Eu pensei que era só uma brincadeira
Agora você pode se danar!"
E ele vai embora, o mais rápido que pode
Esse homem apaixonado
Com todo seu ouro e planos bonitos
E ela... pensa: que cara chato
Assim ele engana todo mundo
Oh, oh, que tipo de gente são esses homens!