Hrafnsmál/ The Words Of The Raven
Kunna hugðak þik konung, þanns á Kvinnum býr
Hersin Norðmanna; djúpum ræðr kjólum
Roðnum rǫndum ok rauðum skjǫldum
Tjǫrgum ôrum ok tjǫldum drifnum
Hlaðnir vôru hǫlða ok hvítra skjalda
Vigra vestrœnna ok valskra sverða
Grenjuðu berserkir; guðr vas á sinnum
Emjuðu ulfheðnar ok ísǫrn dúðu
ÞÁ eru þeir reifir, es vitu rómu væni
ǫRvir upp at hlaupa ok árar at sveigja
Hǫmlur at slíta en hái at brjóta
Ríkuliga hygg ek þá vǫrru þeysa at vísa ráði
At berserkja reiðu vil ek þik spyrja, bergir hræsævar
Hversu es fengit, þeim es í folk vaða, vígdjǫrfum verum? ’
Grenjuðu berserkir; guðr vas á sinnum
Emjuðu ulfheðnar ok ísǫrn dúðu
Hǫmlur at slíta en hái at brjóta
Ríkuliga hygg ek þá vǫrru þeysa at vísa ráði
Hrafnsmál / As Palavras do Corvo
Conhecer-te eu julgava, ó rei que em Kvinnum habitas
Senhor dos Homens do Norte, que comanda as quilhas profundas
De bordas rubras e escudos vermelhos
Remos alcatroados e toldos salpicados de espuma
Carregados estavam de guerreiros e escudos alvos
De lanças do ocidente e espadas francas
Os berserkers rugiam, a batalha se acendia
Os ulfhednar uivavam e o ferro ressoava
Alegres ficam quando pressentem o fragor do embate
Ávidos por soltar e vergar os remos
Por romper as amarras e estilhaçar os toletes
Poderosamente, creio eu, rasgam as ondas ao comando do líder
Sobre as fúria dos berserkers eu te pergunto, ó provador do mar de sangue
Qual é o destino daqueles que avançam na refrega, os varões audazes na guerra?
Os berserkers rugiam, a batalha se acendia
Os ulfhednar uivavam e o ferro ressoava
Por romper as amarras e estilhaçar os toletes
Poderosamente, creio eu, rasgam as ondas ao comando do líder