Manstu Gamla Daga

Lembre-se dos velhos tempos

Manstu Gamla Daga

VOCÊ veio se despedir ontemÞÚ komst til að kveðja í gær
VOCÊ disse adeus e tudo ficou tão quietoÞÚ kvaddir og allt varð svo hljótt
Na janela a rosa gelada curaÁ glugganum frostrósin grær
Eu não consegui dormir noite passadaÉg gat ekkert sofið í nótt

Cada suspiro de uma alma solitáriaHvert andvarp frá einmana sál
Cada palavra formada sem somHvert orð sem var myndað án hljóms
Agora foi diagnosticado como um problema espinhosoNú greindist sem gaddfreðið mál
Disfarçado de flor sem vidaÍ gervi hins lífvana blóms

Quando a tempestade irrompe na cidadeEr stormgnýrinn brýst inn í bæ
Com o som das ondas em uma costa rochosaMeð brimhljóð frá klettóttri strönd
Mas o mar furioso e enfumaçadoEn reiðum og rjúkandi sæ
Ele frequentemente estende a mão provocanteHann réttir oft ögrandi hönd

Eu rastejo e rezo minhas oraçõesÉg krýp ég og bæn mína bið
A oração gravada no coraçãoSú bæn sem í hjartanu er skráð
Oh, poupe-o, dê-lhe pazÓ, þyrmdu honum, gefðu honum grið
Quem poderia me dizer essas palavras?Hver gæti mér orð þessi láð?