Zoutvat
k Wil verhalen in dit lied hoe Pier met Trijn ging trouwen
Het huwelijk was maar pas geschied of 't moest hen al berouwen
Den eerste dag 't was al gelach, men zag daar niets dan fluiten
En Pier en Trijn heel vrolijk zijn bij bassen en bij luiten
Jan gaf kiekens in het kot en Dries gaf hen een verken
Marie die gaf ne koffiepot, een schup om mee te werken
Jannemoei gaf hun een koei, de Jef gaf hun een tange
En Pier de wal gaf hun een val om muiskes mee te vangen
Pier toen de bruiloft was gedaan begon te commanderen
Waar dat de meubels zouden staan en ging het huis uitkeren
Maar Trijn die zei : Wat doet gij mij, dat zijn geen mans affairen
Laat mij dus mijn fatsoen maar doen gelijk ik zal begeren
Pier hing het zoutvat in de schouw en Trijn begon te kijven
En zei dat zij dat niet en wou en het daar niet zou blijven
Trijn nam het af en Pier die gaf haar twee goeie soefletten
En zei : Gij prei, wat zult gij mij hier wetten komen zetten
Trijn als duivelin zo kwaad riep uit : Moet ik dat lijden
Indien gij mij nog eens zo slaat zal ik uook niet mijden
Pier zei : Zwijg stil, gij zult de wil van mijn gebed ontvangen
Ik draag de broek, in dezen hoek daar zal het zoutvat hangen
Trijn trok haar man toen voor 't gerecht en deed terstond hem dagen
Dat hij moest komen voor het recht om hem daar af te vragen
of ene man gebieden kan of hij kan commanderen
Waar hangen moet het keukengoed, zij gingen procederen
Ze procedeerden lange tijd, daar werd zoveel gelopen
Totdat zij waren alles kwijt, men moest alles verkopen
Den helen bras, al wat er was, het zoutvat, potten, pannen
Daarbij de koei van Jannemoei en 't vat met koperen wanden
O Saleiro
Vou contar neste som como Pier casou com Trijn
O casamento acabou de acontecer e já começou a dar ruim
No primeiro dia só tinha risada, só se ouvia flauta
E Pier e Trijn bem felizes, com violão e guitarra
Jan trouxe galinhas pro galinheiro e Dries trouxe um porquinho
Marie deu uma cafeteira, uma pá pra trabalhar um pouquinho
Jannemoei deu uma vaca, e o Jef deu uma pinça
E Pier, o velho, deu uma armadilha pra pegar os ratos na briga
Quando a festa acabou, Pier começou a dar ordens
Onde os móveis iam ficar e como ia ser a sorte
Mas Trijn disse: O que você tá fazendo? Isso não é coisa de homem
Deixa eu fazer do meu jeito, do jeito que eu quero, sem estresse
Pier pendurou o saleiro na lareira e Trijn começou a brigar
Disse que não queria aquilo e que não ia ficar
Trijn tirou o saleiro e Pier deu duas boas palmadas
E disse: Você, sua maluca, o que você vem me encher o saco?
Trijn, como uma diabinha, gritou: Eu vou ter que aguentar isso?
Se você me bater de novo, eu também não vou te deixar em paz
Pier disse: Fica quieta, você vai aceitar o que eu decidi
Eu que mando aqui, nesse canto o saleiro vai ficar
Trijn então levou o marido ao tribunal e logo o fez ser chamado
Pra que ele fosse lá e explicasse o que tinha acontecido
Se um homem pode mandar ou se ele pode dar ordens
Onde os utensílios da cozinha devem ficar, eles foram processar
Eles processaram por muito tempo, andaram pra lá e pra cá
Até que perderam tudo, tiveram que vender pra se livrar
Todo o trambolho, tudo que tinha, o saleiro, panelas, pratos
Além da vaca da Jannemoei e o barril com as paredes de cobre.