Zeven Steken
Hij was een jongeling van achttien jaren
Die bij z'n meisje de liefde kwam verklaren
Maar toen hij haar had van haar eer ontrukt
Liet hij haar zitten met haar ongeluk
's Morgens kwam hij om haar te spreken
Men zag de tranen van droefheid breken
Zij sprak : Jongeman ziet wat gij doet
Hetgeen ik draag is van uw vlees en bloed
Hij nam haar dadelijk mee naar buiten
In 't groen waar al die vogels fluiten
Hij nam haar mee naar een rivier
En sprak : uw laatste rustplaats is hier
Hij heeft haar dadelijk vastgegrepen
En nam een mes en gaf haar zeven steken
Ja zeven steken, zij viel voor zijn voet
Zij lag te baden in haar eigen bloed
Adieu mijn vader, adieu mijn moeder
Adieu mijn zuster, adieu mijn broeder
Nu ga ik scheiden van de wereld af
En ik ga rusten in het duister graf
Ziet nu zo een moordenaar eens lopen
Geen rust of duur om iets te hopen
Nu loopt hij met zijn ogen vol getraan
En kan z'n leven naar de gevangenis gaan
Sete Facadas
Ele era um jovem de dezoito anos
Que foi até sua garota para declarar seu amor
Mas quando a desonrou, a deixou
Com seu infortúnio em suas mãos
De manhã, ele veio para falar com ela
As lágrimas de tristeza começaram a brotar
Ela disse: Jovem, veja o que você faz
O que eu carrego é de seu sangue e carne
Ele a levou imediatamente para fora
No verde onde todos os pássaros cantam
Ele a levou até um rio
E disse: seu último descanso é aqui
Ele a agarrou com força
E pegou uma faca e deu a ela sete facadas
Sim, sete facadas, ela caiu aos seus pés
Ela estava banhada em seu próprio sangue
Adeus, meu pai, adeus, minha mãe
Adeus, minha irmã, adeus, meu irmão
Agora vou me separar do mundo
E vou descansar na escuridão do túmulo
Vejam como um assassino caminha
Sem descanso ou esperança de algo melhor
Agora ele anda com os olhos cheios de lágrimas
E sua vida pode acabar na prisão