Oma onni
refrain:
Mul on mun oma onneni käsissä näissä
ja luja ote siitä en varo, en väistä
Mä valitsin nää kengät, ja vaik ne painaa
syteen tai saveen tuun kulkemaan niis aina
Mul on mun oma onneni käsissä näissä
ja luja ote siitä en varo, en väistä
Mä valitsin nää stiflat, ja vaik ne painaa
syteen tai saveen tuun kulkemaan niis aina
(Jes, ää)
Jos katot latvasta alas istun alimmalla puulla
kaiken vannon itselleni halolla tai vuulla
Pienin askelin, näin meiän nurkilla
keväri on denimi ja tukkamuoti urkilta
Turha urkkia, routa kotiin ajaa possun
suomen talvi köyhän taiteilijan sossuun
Mut välil tuntuu että on liika istunu jakkaral
ku jengi kaupas kattoo että salakuljettaisin makkaraa
Mut varakanas sun on turha siitä kannella
ku nykyään en vaan elä vaan näytänki myös mannelta
vitut osakkeista oon sijoittanu ystäviini
Pahan palkan päivän osaan kamppiinki vaik silmät kiinni
Mut mikään ei oo ilmasta, sen opin faijalta
silti viis vuotta oon mä eläny jo lainalla
Taskunauris nauraa, tää on mun kontunretkes
ja kysy vaik aximilt, ei hyvät lapset synny hetkes
refrain
En oo sitä tyyppii joka venailee, mä lähen hakeen sen
yöllä tai päivällä, paisteeseen tai sateeseen
Ja puhun joka asiasta elämässä
aika on rahaa ja se kuluu jos vaan istun tässä
Ylös, Ulos hakemaan sen, tulos muuten jumittuu
helppo nostaa jalkansa pöydälle ja tuudittuu
En aikoo elää siivel, ei oo ollu tapana
mul on jengi takana ja suita ruokittavana
Mä luotan itteeni, meen läpi kiven harmaan
kunnes on kivet harmaat, onks liian itse varmaa
Tähän asti rakennettu kaikki ite
ja nyt on käsi ojos ne jotka jeesas vähite
Varo mistä unelmoit, se voi toteutuu
aiotko tehdä jotain, vai aiotko vain sopeutuu
Niin paljon kiusauksii ett vaikken pysy nahoissa
mul on mun rahat mielessä ja mun mieli mun rahoissa
Minha Sorte
refrão:
Eu tenho minha própria sorte nas mãos aqui
E firmeza nisso, não me arrisco, não me esquivo
Escolhi esses tênis, e mesmo que pesem
Vou seguir em frente com eles sempre
Eu tenho minha própria sorte nas mãos aqui
E firmeza nisso, não me arrisco, não me esquivo
Escolhi essas sapatilhas, e mesmo que pesem
Vou seguir em frente com elas sempre
(Jes, é)
Se você olhar do alto, estou na árvore mais baixa
Juro tudo pra mim mesmo, com um machado ou uma lua
Com passos pequenos, assim nos nossos cantos
A primavera é de jeans e o estilo é dos descolados
Não adianta bisbilhotar, a geada leva o porco pra casa
O inverno na Finlândia é pra artista pobre na assistência
Mas às vezes sinto que já fiquei tempo demais na cadeira
Enquanto a galera no mercado acha que eu tô contrabandeando salsicha
Mas não vale a pena se preocupar com isso
Porque hoje em dia não só vivo, mas também me mostro
Que se dane as ações, investi nos meus amigos
Sei como lidar com o dia ruim, mesmo com os olhos fechados
Mas nada é de graça, aprendi isso com meu pai
Ainda assim, há cinco anos vivo de empréstimo
O rabanete ri, essa é minha jornada
E pergunta até pros mais sábios, não nascem bons filhos de repente
refrão
Não sou do tipo que espera, vou buscar isso
De noite ou de dia, no sol ou na chuva
E falo sobre tudo na vida
Tempo é dinheiro e se eu só ficar aqui, ele se esvai
Levanta, sai pra buscar, senão fica parado
É fácil colocar os pés na mesa e relaxar
Não vou viver de favor, não é meu estilo
Tenho uma galera atrás de mim e bocas pra alimentar
Confio em mim mesmo, vou atravessar a pedra cinza
Até que as pedras fiquem cinzas, será que sou confiante demais?
Até aqui construí tudo sozinho
E agora estão de mãos estendidas aqueles que ajudaram um pouco
Cuidado com o que sonha, isso pode se realizar
Você vai fazer algo ou só vai se adaptar?
Tanta tentação que mesmo assim não consigo ficar na pele
Tenho meu dinheiro na cabeça e minha mente no que eu tenho.