395px

Jörmungandr

Eldjudnir

Jörmundgandr

Ok er þau kómu til hans
Þá kastaði hann orminum
Í inn djúpa sæ
Er liggr um öll lönd
Ok óx sá ormr svá
At hann liggr í miðju
Hafinu öll lönd
Ok bítr í sporð sér.

En þá er Þórr
Lagði upp árarnar
Greiddi hann til vað
Heldr sterkjan
Ok eigi var öngullinn
Minni eða óramligri

Þar lét Þórr koma
Á öngulinn uxahöfuðit
Ok kastaði fyrir borð
Ok fór öngullinn
Ok er þér satt at segja
At engu ginnti þá
Þórr miðr Miðgarðsorm
En Útgarða-Loki hafði

Jörmungandr

Ok, quando eles chegaram até ele
Ele lançou a serpente
No profundo mar
Que envolve todas as terras
E a serpente cresceu tanto
Que ela se deitou no meio
Do oceano, cobrindo todas as terras
E morde o próprio rabo.

Mas então Thor
Levantou os remos
E se preparou para a travessia
Com toda a força
E não havia nada
Menor ou mais fraco

Lá, Thor fez aparecer
Na ponta do anzol, a cabeça do boi
E lançou ao mar
E o anzol foi embora
E se você quer saber a verdade
Nada o atraiu então
Thor, o meio da serpente de Midgard
Mas Utgard-Loki tinha.

Composição: