Celina

Tę burzę włosów każdy zna, przy ustach dłoni chwiejny gest

To Celina, to Celina, to Celina jest

Jak hejnał brzmi jej śmiech

Choć całe miasto śpi

Nie wytrzeźwiała od soboty, balet trwa już cztery dni

I w twiście wozi się w piorunach klipsów

Na potłuczonym szkle

La-la-la! Zaśpiewał w barze ktoś

To czarny Ziutek pije gin, Celiny koleś, twardy gość

Już pije czwartą noc

Wychylił setną ćwierć

Powietrze zaraz wyszło z niego i w kliniczną popadł śmierć

Liczko pobladło mu jak wosk

Tak pozbył się swych o Celinę trosk

Zapamiętajcie sobie radę którą dziś wam wszystkim dam

Możecie liczyć na przyjaciół, pomogą wam

Ziutkowi minął kac, kolesie w kocioł wzięli go

Szukaj Celiny w lamusie, gdzie adapter, chata, szkło

Ziutek nie płakał twardy jest

Z wściekłości przez godzinę wył jak pies

Tak, tak, tak! Celina już na złom

Juz czarny Ziutek z kilerami pod Celiny idzie dom

Oświetlił błysk ich kos

W rynku bramy brzeg

Sikory złote pod mankietem odmierzają sekund bieg

I stoi pikiet sak

U okna już widać tylko znak

Zasłony w oknach leją blask na mecie jasno jakby w dzień

Tak, to Celiny, to Celiny, to Celiny cień

Dłonie kołyszą się, egzotyczne kwiaty dwa

Celina naga na balecie pośród żądz i szkła

Nagle jakiś ruch

W progu staje rudy Mundek, Ziutka druh

Dzyń, dzyń, dzyń - to prysło w oknie szkło

Celina naga w noc ucieka, jakie dno! ach, jakie dno!

Już tylko chce się jej do piekła skryć

Ach, Ziutek, Ziutek, gdzieś ty był kiedy ja zaczynałam pić

Dlaczegoś nie bił w pysk?

Milczy noc i tylko kosy świeci błysk

Dlaczego taki ostry był Ziutkowej kosy szpic

Przecież znacie te balety, wszak w nich złego nie ma nic

Ale Celiny głos, Celiny włosów woń

Czerwoną mgłą zasnuwa oczy i w kamień zwiera dłoń

Ziutek tylko podniósł brew, błysnęło, na białą pierś trysnęła krew

Słuchaj - to jęknął świat jak chory pies u pana stóp

Tak to Celinie, to Celinie, to Celinie kopią grób

W rynku syren jęk, na jezdni żółty kurz

Niebieska szklanka miga, blacharnia Ziutka zwija już

I odtąd spoza krat Ziutek i Mundek bez Celiny widzą świat

Lecz czasem gdy jest noc Ziutek wytęża słuch

To Celiny, to Celiny, to Celiny duch

Lecz wiedzcie, że ja was bawiłem śpiewem swym

Tylko dla zwykłej draki, bo prawdy żadnej nie ma w tym

To zwykły kawał jest

Darujcie, to już ballady kres.

Todo mundo conhece o jeito dela, com as mãos balançando perto da boca

É a Celina, é a Celina, é a Celina sim

Seu riso soa como um sinal

Embora a cidade toda esteja dormindo

Ela não parou desde sábado, a festa já dura quatro dias

E no Twitter ela brilha com clipes relâmpago

Sobre o vidro quebrado

La-la-la! Alguém cantou no bar

É o Ziutek, o negro, tomando gin, amigo da Celina, durão

Já tá na quarta noite

Virou a centésima dose

O ar saiu dele e ele caiu em um sono profundo

Seu rosto ficou pálido como cera

Assim se livrou de suas preocupações com a Celina

Lembrem-se do conselho que hoje eu vou dar a todos vocês

Podem contar com os amigos, eles vão ajudar

O Ziutek já passou a ressaca, os caras o pegaram

Procurem a Celina no porão, onde tá o adaptador, a casa, o vidro

Ziutek não chorou, é durão

Ficou uivando de raiva por uma hora como um cachorro

Sim, sim, sim! A Celina já tá no lixo

Já o Ziutek tá indo pra casa da Celina com os matadores

O brilho de suas armas iluminou

Na praça, a entrada da rua

Os chapins dourados marcam o tempo que passa

E tá lá a fila de protesto

Na janela já só se vê um sinal

Adormecida nas janelas, a luz brilha na meta como se fosse dia

Sim, é a Celina, é a Celina, é a Celina que você sente

As mãos balançam, dois flores exóticas

Celina nua no baile entre vidros e espelhos

De repente, um movimento

Na porta aparece o ruivo Mundek, amigo do Ziutek

Dzyń, dzyń, dzyń - o vidro estourou na janela

Celina nua foge na noite, que fundo! ah, que fundo!

Só quer se esconder no inferno

Ah, Ziutek, Ziutek, onde você estava quando eu comecei a beber?

Por que você não me deu um soco?

A noite silencia e só a foice brilha

Por que a foice do Ziutek era tão afiada?

Vocês conhecem essas festas, não tem nada de mal nelas

Mas a voz da Celina, o cabelo da Celina

Névoa vermelha cobre os olhos e aperta a mão

Ziutek só levantou a sobrancelha, brilhou, e do peito branco jorrou sangue

Escuta - o mundo geme como um cachorro doente aos pés do seu dono

Sim, é a Celina, é a Celina, é a Celina que estão cavando a cova

Na praça, as sereias gemem, na rua a poeira amarela

Um copo azul brilha, a oficina do Ziutek já tá fechando

E dali, atrás das grades, Ziutek e Mundek veem o mundo sem a Celina

Mas às vezes, quando é noite, Ziutek presta atenção

É a Celina, é a Celina, é o espírito da Celina

Mas saibam que eu os diverti com minha canção

Só por uma brincadeira, porque não há verdade nenhuma nisso

É só uma simples balada

Desculpem, mas isso já é o fim da balada.