De steen der wijzen (Atlantis 2)
Waarom was het nacht toen jij vanochtend wakker werd
Waarom brandden er lantaarns op de brug
Zie je de foto van de koningin in spiegelbeeld
En de wijzers van de wekker lopen terug
Je staat op, je doet je schoenen aan je handen
En in de wasbak ligt je ochtendplas
Je slentert achteruit de trappen op naar boven
Hoewel de kamer tot vandaag beneden was
Dan brengt de radio je al het nieuws van gister
Er druppelt water uit de gootsteen in de kraan
De vogels blaffen en de eerste honden fluiten
En je ziet een stoel tegen de zolder staan
En tot nu toe wist je alles toch zo zeker
Met de hemel en de hel en vrijdags vis
Maar de vissen zijn niet langer in het water
Er is iets mis maar je weet niet wat het is
Er is iets mis maar je weet niet wat het is
Moeder welvaart zoogt haar jongen
Met haar melk uit de fabriek
Die ons dagelijkse leven al zo zuur maakt
Vadertje staat bederft z'n longen
En de president is ziek
Die onze kinderen het spelen al zo duur maakt
Refrein:
O vader help me op weg
Een goede straat is duur
Om zoveel duizend mijlen op te reizen
Wijs me de deur
Heb je de sleutel van de muur
Breng me naar de steen
De steen der wijzen, de steen der wijzen
De steen der wijzen
Hij is in handen van de man
Aan het einde van het woud
Een oude man die toveren kan
Met een vijzel van goud
Hij verandert
IJzer in zilver
En aarde in hout
Zwavel in vlammen
En water in goud
Stof in metalen
En koper in steen
Alles is een, alles is een
Wordt wakker, alles is een
Wordt wakker
Als ik 's avonds slapen ga
Volgen mij veertien engeltjes na
Twee aan m'n hoofdeind
Twee aan m'n voeteneind
Twee aan m'n linkerzij
Twee aan m'n rechterzij
Twee die me dekken
Twee die me wekken
Twee die me wijzen
Naar 't hemels paradijse
Als ik vertelde aan m'n vader
Hoe Atlantis eens verdween
Zei hij dat ik maar moest wachten op de heiland
Hij verklaarde zich niet nader
Maar ik wou er werkelijk heen
Want lang geleden was ik koning van dat eiland
Refrein
Hij is in handen van de man
In een eeuwenoud paleis
En hij gaf me al z'n brood
Tot het einde van de reis
Hij gaf me
't Licht in z'n ogen
De roos aan het kruis
De huizen aan de hemel
De hemel in m'n huis
De stroom van z'n woorden
De macht van de steen
Alles is een, alles is een
Wordt wakker
En m'n zoon, wat doet hij later
Hij brengt steentjes mee naar huis
Hij vertelt me z'n verhalen van Atlantis
Maar z'n woorden zijn van water
En z'n steentjes blijven gruis
Ik weet niet wat er met me aan de hand is
Refrein
Hij verandert
Yzer in zilver
En aarde in hout
Zwavel in vlammen
En water in goud
Hij helpt je op weg
En hij wijst je de steen
Alles is een, alles is een
Wordt wakker, alles is een
Wordt wakker
Waarom was het nacht toen jij vanochtend wakker werd
Waarom hingen de gordijnen uit het raam
In de spiegel zie je dat je iemand anders bent
In je agenda staat een onbekende naam
Je wilt naar buiten maar de deuren gaan niet open
Je doet het licht aan, alle kleuren worden zwart
Als je een ruit inslaat zie je dat binnen buiten is
En in je keel voel je het bonzen van je hart
Ben je soms bang dat je het hoofd niet koel kunt houden
Want het zweet gutst al naar boven uit je kraag
En je schreeuwt een naam of iemand je kan helpen
Maar het antwoord is de echo van je kraag
En tot nu toe wist je alles toch zo zeker
Met de hemel en de hel en vrijdags vis
Maar de vissen zijn niet langer in het water
Er is iets mis maar je weet niet wat het is
Er is iets mis maar je weet niet wat het is
A Pedra dos Sábios (Atlântida 2)
Por que era noite quando você acordou hoje de manhã
Por que havia lanternas na ponte
Você vê a foto da rainha refletida
E os ponteiros do despertador andam para trás
Você se levanta, calça os sapatos com as mãos
E na pia está sua urina matinal
Você vai subindo as escadas devagar
Embora o quarto estivesse embaixo até hoje
Então o rádio te traz todas as notícias de ontem
Água pinga da torneira na pia
Os pássaros latem e os primeiros cães assobiam
E você vê uma cadeira encostada no sótão
E até agora você sabia tudo tão certo
Com o céu e o inferno e peixe na sexta
Mas os peixes não estão mais na água
Tem algo errado, mas você não sabe o que é
Tem algo errado, mas você não sabe o que é
Mãe prosperidade amamenta seus filhotes
Com seu leite da fábrica
Que já torna nossa vida tão amarga
Papai Estado estraga seus pulmões
E o presidente está doente
Que torna o brincar de nossas crianças tão caro
Refrão:
Oh pai, me ajude a seguir
Uma boa rua é cara
Para viajar tantas milhas
Mostre-me a porta
Você tem a chave do muro
Me leve até a pedra
A pedra dos sábios, a pedra dos sábios
A pedra dos sábios
Ela está nas mãos do homem
No final da floresta
Um velho que pode fazer mágica
Com um pilão de ouro
Ele transforma
Ferro em prata
E terra em madeira
Enxofre em chamas
E água em ouro
Pó em metais
E cobre em pedra
Tudo é um, tudo é um
Acorde, tudo é um
Acorde
Quando vou dormir à noite
Quatorze anjinhos me seguem
Dois ao meu travesseiro
Dois aos meus pés
Dois ao meu lado esquerdo
Dois ao meu lado direito
Dois que me cobrem
Dois que me acordam
Dois que me mostram
O paraíso celestial
Quando contei ao meu pai
Como a Atlântida desapareceu
Ele disse que eu deveria esperar pelo salvador
Ele não se explicou mais
Mas eu realmente queria ir
Porque há muito tempo eu era o rei daquela ilha
Refrão
Ela está nas mãos do homem
Em um palácio antigo
E ele me deu todo o seu pão
Até o fim da viagem
Ele me deu
A luz em seus olhos
A rosa na cruz
As casas no céu
O céu na minha casa
O fluxo de suas palavras
O poder da pedra
Tudo é um, tudo é um
Acorde
E meu filho, o que ele fará depois
Ele traz pedrinhas para casa
Ele me conta suas histórias da Atlântida
Mas suas palavras são de água
E suas pedrinhas são só pó
Eu não sei o que está acontecendo comigo
Refrão
Ele transforma
Ferro em prata
E terra em madeira
Enxofre em chamas
E água em ouro
Ele te ajuda a seguir
E te mostra a pedra
Tudo é um, tudo é um
Acorde, tudo é um
Acorde
Por que era noite quando você acordou hoje de manhã
Por que as cortinas estavam para fora da janela
No espelho você vê que é outra pessoa
Na sua agenda está um nome desconhecido
Você quer sair, mas as portas não abrem
Você acende a luz, todas as cores ficam pretas
Se você quebra um vidro, vê que dentro é fora
E na sua garganta sente o pulsar do seu coração
Você tem medo de não conseguir manter a calma
Porque o suor já escorre pela sua gola
E você grita um nome, se alguém pode te ajudar
Mas a resposta é o eco da sua gola
E até agora você sabia tudo tão certo
Com o céu e o inferno e peixe na sexta
Mas os peixes não estão mais na água
Tem algo errado, mas você não sabe o que é
Tem algo errado, mas você não sabe o que é