Mariska
Mariska was zeventien en ze hield het niet langer
Ze kwam van de disco en ging met haar vriendje naar bed
Op een mistige morgen ontdekte ze: ze was zwanger
Ze telde het op de kalender van het toilet
Een paar dagen lang sloot Mariska zich op in haar kamer
En las het verhaal van de vrouw en de eerste steen
Het geschreeuw van de menigte klonk in haar hoofd als een hamer
En ze vouwde het boek als een kostbare stolp om zich heen
Mariska was bang voor haar ouders en wou het verstoppen
Maar toen viel ze flauw bij het uitgaan van de fabriek
's Avonds weer thuis dacht ze: voor ik het kindje voel schoppen
En voor ik er te veel van hou ga ik naar de kliniek
Een paar dagen lang sloot Mariska zich op in haar kamer
En las het verhaal van de vrouw en de eerste steen
Het geschreeuw van de menigte klonk in haar hoofd als een hamer
En ze vouwde het boek als een zilveren schelp om zich heen
Mariska was achttien en stond in de rij bij de slager
Het mes in zijn hand zat nog onder het bloed van een beest
Hij zei: zeg ben jij niet Mariska, wat ben je toch mager
Of ben je misschien bij een andere slager geweest
Een paar dagen lang sloot Mariska zich op in haar kamer
En las het verhaal van de vrouw en de eerste steen
Het geschreeuw van de menigte klonk in haar hoofd als een hamer
En ze vouwde het boek als een moederschoot
Mariska
Mariska tinha dezessete e não aguentava mais
Ela saiu da balada e foi pra cama com o namorado
Numa manhã nebulosa, descobriu: estava grávida
Contou no calendário do banheiro
Por alguns dias, Mariska se trancou no quarto
E leu a história da mulher e a primeira pedra
O grito da multidão ecoava na cabeça como um martelo
E ela fechou o livro como se fosse um precioso abrigo
Mariska tinha medo dos pais e queria esconder
Mas desmaiou ao sair da fábrica
À noite, de volta pra casa, pensou: antes de sentir o bebê chutar
E antes de me apegar demais, vou pra clínica
Por alguns dias, Mariska se trancou no quarto
E leu a história da mulher e a primeira pedra
O grito da multidão ecoava na cabeça como um martelo
E ela fechou o livro como uma concha prateada
Mariska tinha dezoito e estava na fila do açougue
A faca na mão dele ainda estava suja de sangue de um animal
Ele disse: ei, você não é a Mariska? Como você tá magra
Ou será que você foi em outro açougue?
Por alguns dias, Mariska se trancou no quarto
E leu a história da mulher e a primeira pedra
O grito da multidão ecoava na cabeça como um martelo
E ela fechou o livro como um ventre materno