Twee oude mensen
Twee oude mensen en de dingen die voorbij gaan
Dat zijn de auto's en de spijt
De kinderen en de tijd
Die nooit blijft stil staan, die nooit blijft stil staan
Twee oude mensen, arm in arm
De ene houdt de andere warm
En in gedachten zijn ze versmolten tot een ziel
En wat hun ook ontviel
De dood kan wachten
Twee oude mensen en de dingen die voorbij gaan
Dat zijn de treinen en de haast
De wind die altijd blaast
En nooit blijft stil staan, die nooit blijft stil staan
Twee oude mensen op een bank
Een beetje krom, een beetje mank
En steeds na achten
Gaan ze hetzelfde straatje om
En zeggen zwijgend: liefste kom
De dood kan wachten
En over straat waait er een krant
Naar waar het nieuwe winkelcentrum wordt gebouwd
Er is weer oorlog en weer brand
Het nieuws is oud
Twee oude mensen en de dingen die voorbij gaan
Dat zijn de zomers en de wrok
Het tikken van de klok
Die nooit blijft stil staan, die nooit blijft stil staan
Twee oude mensen, hand in hand
Met diepe rimpels door de tand
Des tijds geschreven
Starend naar de overkant
Hun ogen transparant
Het is vergeven
Twee oude mensen, hand in hand
Op de drempel van het land
Waar engelen zweven
Samen in de wetenschap
Het is minder dan een stap
Daar is het leven
Dois Velhos
Dois velhos e as coisas que passam
São os carros e o arrependimento
As crianças e o tempo
Que nunca para, que nunca para
Dois velhos, de braços dados
Um aquece o outro
E em pensamentos se fundem em uma só alma
E o que lhes escapou
A morte pode esperar
Dois velhos e as coisas que passam
São os trens e a pressa
O vento que sempre sopra
E nunca para, que nunca para
Dois velhos em um banco
Um pouco curvados, um pouco mancos
E sempre depois das oito
Vão pelo mesmo caminho
E dizem em silêncio: meu amor, vem
A morte pode esperar
E pela rua voa um jornal
Para onde o novo shopping está sendo construído
Tem guerra de novo e incêndio
As notícias são antigas
Dois velhos e as coisas que passam
São os verões e o ressentimento
O tique-taque do relógio
Que nunca para, que nunca para
Dois velhos, de mãos dadas
Com profundas rugas pelo tempo
Escritas na pele
Olhando para o outro lado
Seus olhos transparentes
Está perdoado
Dois velhos, de mãos dadas
Na porta do país
Onde anjos flutuam
Juntos na certeza
É menos que um passo
Lá está a vida