Zo koud
Zeven uur, tijd om op te staan
Hij stapt uit bed, trekt zijn ochtendjas aan
En zijn ochtend humeur, die maandagse sleur
Buiten de deur staat een snijdende wind
Die blaast hem bijna knock out
En hij voelt zich zo koud, koud, koud
In de wagen op weg naar zijn baan
Komt hij een uur in de file te staan
Burgers in blik
Twee rijen dik
Hij voelt ze kijken maar hij kijkt niet terug
Omdat hij niemand vertrouwt
Want hun blikken zijn koud, koud, koud
Oh hun blikken zijn koud, koud, koud
En op kantoor is er altijd weer wat
Is hij een hondjes soms, hij is het zo zat
Jansen doe dit
Jansen doe dat
Het lijkt warempel of geen mens ooit ziet
Hoeveel werk hij verstouwt
Zelfs zijn koffie wordt koud, koud, koud
Af en toe droomt hij heel even weg
Van jongs af aan achtervolgd door pech
Hee onderdeur
Dan kreeg die een kleur
En in gedachten pakt hij iedereen terug
Die hem heeft afgesnauwd
En dan maakt ie ze koud, koud, koud
Oh dan maakt ie ze koud, koud, koud
Zeven uur, televisie aan
Het passiespel met de bal wordt gedaan
Hup Holland hup
We winnen de cup
De vrouwen huilen, er is bloed aan de paal
Er hangt een man aan het hout
En toch laat het hem koud, koud, koud
's Nachts ligt hij te woelen in bed
Hij is bang
Een vreemde gestalte maakt zich los van het behang
Een man in het wit
En die zegt die
Zal ik je hart maar transplanteren mijn zoon
Want dan ben je niet oud
Dat hart van jou is zo koud, koud, koud
Dat hart van jou is zo koud, zo koud, koud
Zo koud, koud, koud
Dat hart van jou is zo koud, koud, koud
Zo koud, koud, koud
Tão Frio
Sete horas, hora de levantar
Ele sai da cama, coloca o roupão de manhã
E seu humor matinal, essa rotina de segunda
Do lado de fora, um vento cortante
Que quase o derruba
E ele se sente tão frio, frio, frio
No carro a caminho do trabalho
Ele fica uma hora preso no trânsito
Gente enlatada
Duas fileiras de largura
Ele sente os olhares, mas não retribui
Porque não confia em ninguém
Pois os olhares são frios, frios, frios
Oh, os olhares são frios, frios, frios
E no escritório sempre tem algo
Às vezes ele é um cachorro, está tão cansado
Jansen, faça isso
Jansen, faça aquilo
Parece que ninguém nunca vê
Quanto trabalho ele suporta
Até seu café esfria, frio, frio, frio
De vez em quando ele sonha um pouco
Desde pequeno perseguido pela má sorte
Ei, porta dos fundos
Então ele ganha cor
E em pensamento ele se vinga de todos
Que o menosprezaram
E então ele os deixa frios, frios, frios
Oh, então ele os deixa frios, frios, frios
Sete horas, televisão ligada
O jogo de paixão com a bola está rolando
Vai, Holanda, vai
Vamos ganhar a taça
As mulheres choram, há sangue no poste
Um homem pendurado na madeira
E mesmo assim, isso não o afeta, frio, frio, frio
À noite ele se revira na cama
Ele está com medo
Uma figura estranha se solta do papel de parede
Um homem de branco
E ele diz
Vou transplantar seu coração, meu filho
Porque assim você não vai envelhecer
Esse seu coração é tão frio, frio, frio
Esse seu coração é tão frio, tão frio, frio
Tão frio, frio, frio
Esse seu coração é tão frio, frio, frio
Tão frio, frio, frio