Atlàntides
Em capbusso i busco Atlàntides al fons de l'oceà més blau
On la llum del sol s'ofega en els silencis abismals, en pau
La promesa del teu cor
Se m'ha empassat el món
I no em deixa més sortida
Ara el fons crida el meu nom
I trobo el que creia perdut
Vull omplir-me d'emoció
I la promesa d'un demà millor
I entregar-me sense por
I la vida que em sorprengui un altre cop
Em despulles com els arbres es despullen a l'hivern, cansats
Quan arribi l'equinocci el proper març ens alçarem més grans
Els dies seran més llargs
I ens marcaran el pas
Cap a la superfície
Res tornarà a ser el mateix
La teva veu em marca el rumb
Caient a poc a poc, enmig de la foscor
He vist un punt de llum al fons
Ja no sento buidor i ja no sento por
Al submergir-me en el teu cos
I no ho tindré mai tot
Però sé que ho tinc a prop
Per fi el món té sentit de nou
Atlântidas
Em capbusso e busco Atlântidas no fundo do oceano mais azul
Onde a luz do sol se afoga nos silêncios abissais, em paz
A promessa do teu coração
Engoliu o mundo pra mim
E não me deixa mais saída
Agora o fundo chama meu nome
E encontro o que achava perdido
Quero me encher de emoção
E a promessa de um amanhã melhor
E me entregar sem medo
E que a vida me surpreenda de novo
Me despidas como as árvores se despem no inverno, cansadas
Quando chegar o equinócio, em março, vamos nos erguer maiores
Os dias serão mais longos
E vão marcar nosso passo
Rumo à superfície
Nada será como antes
Sua voz me dá a direção
Caindo devagar, no meio da escuridão
Vi um ponto de luz no fundo
Já não sinto vazio e já não sinto medo
Ao me submergir no teu corpo
E nunca terei tudo
Mas sei que está perto
Finalmente o mundo faz sentido de novo