Humans
Brilles, un far en la tenebra per navegants intrèpids
Per tots els qui no troben l'estrella polar
Penses, I amb tu neixen idees, l'enginy de tots els savis
Una filosofia per sortir del fang
Parles, I aquestes paraules agafen una força
Que mai ningú abans m'havia inspirat
Lluites, per tot el que ens fa nobles, per tot el que ens fa lliures
I per aquesta causa et juro lleialtat
Cantes, fas embogir els homes, el cant d'una sirena
Que es filtra I es propaga per la meva sang
Creues el cel I les estrelles, enllà de les fronteres
Seguint l'instint de creure que no estem tan sols
Tenim el puny, tenim el cor
Tenim la força I el valor
Tenim la llum
Tenim la sort
Tenim la força de l'amor
Remes enmig de la tempesta I sembla que naufraguis
Però al límit de les forces mai et rendiràs
Mates per l'odi I les enveges, quan no vols reconèixer
Que l'amor és necessari, tant com respirar
Cremes la terra per on passes quan t'omples de supèrbia
I ens deixes la tristesa entre monedes d'or
Salves les ànimes trencades, millores quan perdones
No crec en Déus benignes, només crec en tu
L'amor que ens eleva molt més enllà
Lluny de les ombres
Lluny de les pors més fosques
Humanos
Brilha, um farol na escuridão para marinheiros intrépidos
Para todos aqueles que não encontram a Estrela do Norte
Pense, e com você nascem idéias, a engenhosidade de todos os sábios
Uma filosofia para sair da lama
Você fala, e essas palavras ganham força
Que ninguém nunca me inspirou antes
Você luta, por tudo que nos torna nobres, por tudo que nos torna livres
E por essa causa eu juro lealdade a você
Você canta, você enlouquece os homens, a canção de uma sereia
Filtra e se espalha através do meu sangue
Você atravessa o céu E as estrelas, além das fronteiras
Seguindo o instinto de acreditar que não estamos sozinhos
Temos o punho, temos o coração
Temos a força e a coragem
Nós temos a luz
Somos sortudos
Nós temos a força do amor
Remo no meio da tempestade E você parece estar naufragado
Mas no limite de sua força, você nunca desistirá
Você mata por ódio e inveja, quando não quer admitir
Que o amor é necessário, tanto quanto respirar
Você queima a terra por onde passa quando está cheio de orgulho
E você deixa a tristeza entre moedas de ouro
Você salva almas quebradas, melhora quando perdoa
Eu não acredito em deuses benignos, só acredito em você
O amor que nos leva muito além
Longe das sombras
Longe dos medos mais sombrios