395px

Agosto

Els Pets

Agost

Descamisat Sisquet fa tard,
diu adéu a la colla.
L'han vacunat contra l'asfalt
en un poblet de costa

On d'amagat l'espera
darrera de l'església
mig tremolós
aquell petó
que tindrà gust a sal de mar i a nit
plena d'estrelles.

Un pel suat Cesc s'ha llevat
de fer la migdiada,
mentre al costat la dona va
desant rasclets i pales

i mirant com la nena
rebossada d'arena
dorm al sofà
pensa que mai
tindrà millor moment per anar a buscar
la parelleta

Que arribi l'agost
feixuc i mandrós
que ens fa recordar
la bellesa del temps que passa a poc a poc.

Des del cafè el senyor Francesc
mira la gent com tomba
fent el tallat on fa tants anys
te un reservat a l'ombra

i quan la dona arriba
li acosta la cadira
del seu costat
i li estreny la ma
pensant que el mar és com la vida
que no atura el ritme mai.

Que arribi l'agost
vital i enganxós
per treure'ns les presses
i recuperar la tendresa del mon.

Que arribi l'agost
feixuc i mandrós
que ens fa recordar
la bellesa del temps que passa a poc a poc.

Agosto

Descamisado, o Sisquet já tá atrasado,
diz adeus pra galera.
Tomou vacina contra o asfalto
num vilarejo na praia.

Onde escondido ele espera
atrás da igreja
meio tremendo
aquele beijo
que vai ter gosto de sal do mar e de noite
cheia de estrelas.

Um Cesc suado acordou
de sua soneca,
enquanto ao lado a mulher vai
guardando rastelos e pás.

E olhando como a menina
coberta de areia
dorme no sofá,
pensa que nunca
terá momento melhor pra ir buscar
a parelhinha.

Que chegue agosto
pesado e preguiçoso
que nos faz lembrar
a beleza do tempo que passa devagar.

Do café, o senhor Francesc
observa a galera como cai
fazendo o cortado onde há tantos anos
ele tem uma mesa na sombra.

E quando a mulher chega
puxa a cadeira
pro seu lado
e aperta a mão
dizendo que o mar é como a vida
que nunca para o ritmo.

Que chegue agosto
vital e grudento
pra nos tirar a pressa
e recuperar a ternura do mundo.

Que chegue agosto
pesado e preguiçoso
que nos faz lembrar
a beleza do tempo que passa devagar.

Composição: