Yoe Osastolla
Taas saapuu osastollemme yö musta
viereisessä huoneessa mies potee ahdistusta
Ja yläkerrassa asuu Penttejä ja Arvoja
joille kasvaa öisin kämmenselkiin karvoja
Kuu nousee ulkona ja verhojen raosta
nään viimoset miehet alakerran joukkopaosta
vaan metsän siimekseen hekin juoksevat par'aikaa
kuulen kuinka metsästä riemulaulu raikaa
Kummaa väkeä;
Aarne matki(h)i käkeä
Tottuu käytävän narinaan
siellä kävelee Napoleon, Jeesus parinaan
ja aikaan kuiseen
Alakerran väki karkaa alituiseen
käytävältä turinaa
yläkerrasta kuuluu murinaa
Taas saapuu osastollemme yö musta
meitin osasto hoitaa verotusta
Ja tabuja nappaamme, ei huolen häivää
ja virastollamme me raadamme me yötä päivää
Kummaa väkeä;
Aarne matkii käkeä
tottuu käytävän narinaan
siellä kävelee Napoleon, Jeesus parinaan
Ja aikaan kuiseen
alakerran väki karkaa alituiseen
Käytävältä turinaa
yläkerrasta kuuluu murinaa
Alakerrassa rapinaa
siellä suunnitellaan kapinaa
Yö on täynnä ahdistusta
ahdistunut mies pelkää tilintarkastusta
Voi veikkoa
minun tekee heikkoa
päässäni surinaa
ovelta kuuluu murinaa
A Noite Chegou
Mais uma vez chega a nossa noite escura
No quarto ao lado, um cara tá em apuros
E no andar de cima moram os Penttejä e os Arvoja
Que à noite deixam pelos crescer nas mãos
A lua sobe lá fora e pela fresta da cortina
Vejo os últimos homens da fuga no andar de baixo
Mas na sombra da floresta eles também correm agora
Ouço como a floresta canta uma canção de alegria
Gente estranha;
Aarne imita o cuco
Se acostuma com o rangido do corredor
Lá caminha Napoleão, Jesus como par
E em tempos de crise
O povo do andar de baixo foge sem parar
Do corredor vem um murmúrio
Do andar de cima, um rosnado
Mais uma vez chega a nossa noite escura
Nosso setor cuida da arrecadação
E pegamos tabus, sem preocupação
E no nosso escritório, trabalhamos dia e noite
Gente estranha;
Aarne imita o cuco
Se acostuma com o rangido do corredor
Lá caminha Napoleão, Jesus como par
E em tempos de crise
O povo do andar de baixo foge sem parar
Do corredor vem um murmúrio
Do andar de cima, um rosnado
No andar de baixo, um barulho
Lá estão planejando uma rebelião
A noite está cheia de angústia
O homem angustiado teme a auditoria
Oh, meu amigo
Isso me deixa fraco
Na minha cabeça, um zumbido
Da porta vem um rosnado