Een Stukje Hemel
Alleen in 't grote huis van bewaring
Bezocht een moeder haar jongste zoon
Zij zocht geen antwoord zocht geen verklaring
Zij kwam hem vinden zonder vertoon
Zij bracht geen vrijspraak (mee)
Geen hoop op gratie (nee)
Zij droeg geen staatsie (dracht)
Vroeg geen ontslag (die dag)
Toch liet zij hem (misschien)
Een stukje hemel (zien)
Zij liet haar kind
Haar lieve lach
Er waren ruzies en desillusies
Zijn daden deden haar veel verdriet
Hij nam haar goud mee en haar illusies
Alleen haar glimlach verloor zij niet
Nooit hielden tralies of stalen staven
ook maar een moeder ver van haar kind
steeds blijft haar glimlach de gaafste gave
Het deert niet waar zich haar kind bevindt
Zij brengt geen vrijspraak (mee)
Geen hoop op gratie (nee)
Zij draagt geen staatsie (dracht)
Vraagt geen ontslag (die dag)
Toch laat zij ons (misschien)
Een stukje hemel
Zij laat elk kind
Haar lieve lach
Um Pouco de Céu
Sozinha na grande casa de detenção
Uma mãe visitou seu filho mais novo
Ela não buscou respostas, não queria explicação
Veio encontrá-lo sem alarde
Ela não trouxe liberdade (junto)
Nem esperança de clemência (não)
Ela não usava roupa de gala (não)
Não pediu a saída (naquele dia)
Ainda assim, ela lhe mostrou (talvez)
Um pouco de céu (para ver)
Ela deixou seu filho
Seu sorriso querido
Houve brigas e desilusões
As ações dele a deixaram muito triste
Ele levou seu ouro e suas ilusões
Mas seu sorriso ela não perdeu
Nunca as grades ou barras de aço
Separaram uma mãe de seu filho
Seu sorriso continua sendo o maior presente
Não importa onde seu filho esteja
Ela não trouxe liberdade (junto)
Nem esperança de clemência (não)
Ela não usava roupa de gala (não)
Não pediu a saída (naquele dia)
Ainda assim, ela nos mostra (talvez)
Um pouco de céu
Ela deixa cada criança
Seu sorriso querido