Ballade En Bede
Gij Noach, die de eerste wijnstok zaaide
Gij Loth, zozeer beneveld door de wijn
Dat Amor u een rad voor ogen draaide
En gij uw dochters vrijde in 't ravijn
('t Is geen verwijt dat opwelt in mijn brein!)
Archetriclin, steeds met de schenkkan klaar
U drieen smeek ik, wilt genadig zijn
De ziel van zaliger Jehan Cotart
Hij was een oude loot aan uwe stam
Hij dronk alleen wat goed en kostbaar was
Hij had geen duit, maar dronk waar hij ook kwam
Als drankbewaker was hij eerste klas;
Geen mens stal uit zijn handen ooit een glas
En was hij lui? Toch niet als drinkevaar
Ontvangt, Gij eed'len van het drinkersras
De ziel van zaliger Jehan Cotart
Ik zag hem vaak als hij als een kanon
Des avonds wankelend op huis aan trok
En eens, toen hij zich niet besturen kon
Stiet hij zichzelf een buil aan 't slagersblok
Hij dronk van ochtendstond tot avondklok
De beste zatlap op de aard, voorwaar
Schenk hem, wanneer hij roept, een godenslok
De ziel van zaliger Jehan Cotart
Prince, hij spuwde nooit, zijn mond was droog
Hij riep altijd: "Mijn keel brandt als een blaar!"
Zelfs had hij dorst toen hij ten hemel vloog
De ziel van zaliger Jehan Cotart
Balada de um Bebedor
Você, Noé, que plantou a primeira videira
Você, Ló, tão embriagado pelo vinho
Que o Amor fez você perder a razão
E você se deitou com suas filhas no abismo
(Não é uma crítica que surge na minha mente!)
Archetriclin, sempre com a jarra pronta
A vocês três eu imploro, sejam bondosos
A alma do abençoado Jehan Cotart
Ele era um velho ramo da sua árvore
Só bebia o que era bom e precioso
Não tinha um tostão, mas bebia onde quer que fosse
Como guardião da bebida, era de primeira classe;
Ninguém jamais roubou um copo de suas mãos
E era preguiçoso? De jeito nenhum, como um bebedor
Recebam, nobres da raça dos bebedores
A alma do abençoado Jehan Cotart
Eu o vi muitas vezes, como um canhão
Tombando para casa à noite
E uma vez, quando não conseguiu se controlar
Bateu a cabeça no bloco do açougueiro
Ele bebia da manhã até a hora do sino
O maior bebum da terra, de verdade
Sirvam-lhe, quando ele chamar, um gole divino
A alma do abençoado Jehan Cotart
Príncipe, ele nunca cuspia, sua boca estava seca
Ele sempre gritava: "Minha garganta queima como uma bolha!"
Ele ainda tinha sede quando subiu aos céus
A alma do abençoado Jehan Cotart
Composição: Foco, E. Du Bois