Ballade Van de Dames Uit Vroeger Tijden
Zeg mij: waar, in welk ver domein
Is Flora, die schoon van gezicht was;
Archipiades, rank en fijn
En Thais, die haar volle nicht was
Nimf Echo die tot zang verplicht was
Als men haar riep langs stroom of meer
En die goddelijk slank en licht was
En waar is de sneeuw van weleer
Heloise, ach waar is zij
Die zo schoon was en veel verstand had
Abelard trok de monnikspij
Voor haar aan, toen men hem ontmand had
En de Vorstin die een galant had
Buridan, die zij zonder meer
In de Seine wierp als een landrat
En waar is de sneeuw van weleer
Vorstin Blanche, die blank als ijs
Met haar stem menig man bekoord heeft;
Berthas, Alice en Beatrijs;
Arembourg voor wie 't Maine-oord beeft;
En Jeanne die men wreed gesmoord heeft
Ginds in Rouaan, bij 't Britse heir
Maagd, weet Gij waar elk hunner voortleeft
En waar is de sneeuw van weleer
Oh Prins, verklaar mij waar hun woon is
Want anders zing ik keer op keer
Deze keerzang die droef van toon is
Ach, waar is de sneeuw van weleer
Balada das Mulheres de Antigamente
Diga-me: onde, em que domínio distante
Está Flora, que era tão bela;
Archipiades, esbelto e fino
E Thais, que era sua prima cheia
Ninfa Eco, que era obrigada a cantar
Quando a chamavam perto de rio ou lago
E que era divinamente esguia e leve
E onde está a neve de outrora
Heloise, ah, onde está ela
Que era tão linda e tinha muita sabedoria
Abelard vestiu o hábito de monge
Por causa dela, quando o castraram
E a Princesa que tinha um amante
Buridan, que ela sem pensar
Jogou no Sena como um rato
E onde está a neve de outrora
Princesa Blanche, tão branca quanto o gelo
Com sua voz encantou muitos homens;
Berthas, Alice e Beatrijs;
Arembourg, por quem o Maine treme;
E Jeanne, que foi cruelmente sufocada
Lá em Rouen, perto do exército britânico
Virgem, você sabe onde cada uma delas vive
E onde está a neve de outrora
Oh Príncipe, explique-me onde elas moram
Pois senão cantarei repetidamente
Esta canção triste que é de tom sombrio
Ah, onde está a neve de outrora
Composição: E. Du Bois / Foco