Ballade Van Het Concours Te Blois
Ik sterf van dorst nabij de koele bronnen
Heet als een vuur kleum ik en klappertand
Als heerser leef ik weerloos overwonnen
Ik eigen land ben 'k in vijandig land
Steenkoud ril ik nabij de schouw die brandt
Naakt als een worm ga ik als vorst gekleed
In tranen lachend wacht ik wat vergleed
Mijn troost vind ik in droeve wanhoopsklacht
Vermaak schep ik in kommer en in leed
Warm welkom en door iedereen veracht
Niets is mij zeker dan onzekerheden
En donker is mij elke helderheid
Ik twijfel nooit, alleen aan recht en reden
Mijn zekerheid is de toevalligheid
Ik win altijd en raak toch alles kwijt
Ik ben vermogend en heb geen bezit
'k Ben bang te vallen als ik lig of zit
Ik zeg bij 't morgengloren 'goedenacht'
'k Ben erfgenaam zonder familielid
Warm welkom en door iedereen veracht
'k Heb kind noch kraai, maar toch tracht ik te zorgen
Voor 'n lege beurs, van gouden schilden zwaar
Wie mij wil weldoen zou 'k het liefste worgen
Wie waarheid tot mij spreekt is leugenaar
Mijn beste vriend is hij die zonneklaar
Bewijst dat zwanen zwarte raven zijn
En wie mij schaadt doet me het minste pijn
Leugen en waarheid zijn voor mij een macht
Ik weet zoveel, maasr mijn verstand is klein
Warm welkom en door iedereen veracht
Gij milde Prins, mijn rechte woord is krom
Want veel begrijpend ben ik dwaas en dom
Elk krijgt mijn stem, ik ben voor een geslacht
Wat wil ik nog? Mijn toelage weerom
Warm welkom en door iedereen veracht
Balada do Concurso em Blois
Eu morro de sede perto das fontes frias
Quente como fogo, tremo e chacoalho
Como governante, vivo indefeso, vencido
Em minha terra, estou em terra hostil
Congelado, eu estremeço perto da lareira que queima
Nu como uma minhoca, vou vestido como um rei
Rindo em lágrimas, espero o que se foi
Encontro consolo em triste lamento de desespero
Me divirto na angústia e na dor
Recepção calorosa, mas desprezado por todos
Nada é certo pra mim, só incertezas
E escura é toda clareza que vejo
Nunca duvido, só do que é justo e razoável
Minha certeza é a aleatoriedade
Eu sempre ganho e ainda assim perco tudo
Sou rico, mas não tenho nada
Tenho medo de cair, seja deitado ou sentado
Digo ao amanhecer 'boa noite'
Sou herdeiro sem parente
Recepção calorosa, mas desprezado por todos
Não tenho filhos nem amigos, mas ainda assim tento cuidar
De uma bolsa vazia, pesada com escudos de ouro
Quem quiser me fazer bem, eu preferiria que morresse
Quem fala a verdade pra mim é mentiroso
Meu melhor amigo é aquele que claramente
Prova que cisnes são corvos negros
E quem me prejudica me machuca menos
Mentira e verdade são pra mim um poder
Sei tanto, mas minha mente é pequena
Recepção calorosa, mas desprezado por todos
Ó príncipe generoso, minha palavra correta é torta
Pois muito compreendendo, sou tolo e burro
Cada um recebe minha voz, sou para uma geração
O que mais quero? Meu subsídio de volta
Recepção calorosa, mas desprezado por todos