Grafschrift Van Villon (ballade Van de Gehangenen)
Gij mensenbroeders die ons overleeft
Gedenkt ons zacht, gedenkt ons niet vilein
Want juist als gij erbarmen met ons heeft
Zal God ook jegens u genadig zijn
U ziet ons hier gegangen per dozijn
Ons vlees, door ons gespijsd tot aan de strot
Is sedert lang verteerd, vergaan, verrot
Wij beend'ren worden ook tot stof gewreven
Dat niemand lacht om ons zo droevig lot;
Bidt slechts tot God dat Hij het ons vergeve
Als wij u broeders noemen, kijk dan niet
Misprijzend, ook al bengelen wij hier
Met reden en terecht. Wie logisch ziet
Weet dat de mens vaak dom is als een dier
Vraagt dus voor dit dozijn, dood als een pier
De hoge gratie van Maria's kind;
Dat Hij ons net als ieder mens bemint
En onze ziel niet in de hel doet beven
Ons lijf is dood, verdwenen met de wind;
Bidt slechts tot God dat Hij het ons vergeve
De regen spoelde en waste onze huid
De zon heeft ons geblakerd en gelooid;
De eksters pikten ons de ogen uit
De kraaien hebben ons de baard gerooid
En zelfs de laatste rust krijgen wij nooit;
Wij zwaaien en wij draaien met de wind
Die met ons speelt gelijk een kaatsend kind
Veel vogelsnavels kwamen ons doorzeven
Zorgt dus dat u hier nooit uw einde vindt
Bidt slechts tot God dat Hij het ons vergeve
Prins Jezus, hoor ons aan, wij smeken luid;
Zorg dat de duivel ons niet krijgt als buit
Laat ons toch niet in hete vlammen sneven
Gij mensen, lach ons kaal karkas niet uit
Bidt slechts tot God dat Hij het ons vergeve
Escrita de Graffiti de Villon (balada dos Enforcados)
Vocês, irmãos humanos que nos sobreviveram
Lembrem-se de nós com carinho, não com maldade
Pois assim como vocês têm compaixão por nós
Deus também será misericordioso com vocês
Vocês nos veem aqui enforcados em dúzias
Nossa carne, alimentada até a garganta
Está há muito tempo consumida, apodrecida
Nós, os ossos, também serão reduzidos a pó
Que ninguém ria do nosso triste destino;
Apenas orem a Deus para que Ele nos perdoe
Quando chamamos vocês de irmãos, não olhem
Com desprezo, mesmo que estejamos pendurados aqui
Com razão e justiça. Quem vê com lógica
Sabe que o homem muitas vezes é burro como um animal
Então, por este doze, mortos como minhocas
Peçam a alta graça do filho de Maria;
Que Ele nos ame como a qualquer ser humano
E que nossa alma não trema no inferno
Nosso corpo está morto, desaparecido com o vento;
Apenas orem a Deus para que Ele nos perdoe
A chuva lavou e limpou nossa pele
O sol nos queimou e curtiu;
As gralhas nos arrancaram os olhos
Os corvos nos depenaram a barba
E nem mesmo o último descanso nós temos;
Nós balançamos e giramos com o vento
Que brinca conosco como uma criança jogando bola
Muitos bicos de pássaros vieram nos furar
Então, cuidem para que vocês nunca encontrem seu fim aqui
Apenas orem a Deus para que Ele nos perdoe
Príncipe Jesus, ouça-nos, nós imploramos alto;
Não deixe que o diabo nos capture como presa
Não nos deixe morrer em chamas ardentes
Vocês, humanos, não riam do nosso corpo nu
Apenas orem a Deus para que Ele nos perdoe
Composição: E. Du Bois / Foco