De Mooiste Roos
Hij ging door diepe dalen, maar in de zwartste nacht
Zag Hij de glans van een nieuwe morgen
Zo stralend, als 't zonlicht
Veel, veel meer dan een mens ooit dragen kan
Terwijl de hemel scheurde, riep Hij: Het is volbracht"
En gaf Zijn leven in een wereld vol van pijn
Voor allen die nog dwalen
Wou Hij met bloed betalen
Om als een Licht in de duisternis te zijn
Voor wie z'n leven wil verliezen
Wie zoekt naar het beloofde land
Voor wie die ene weg wil kiezen
Is er een uitgestrekte Hand
Refrão
Een Hand, waar het veilig is voor alles wat heilig is
Een plaats in de stroom van de tijd
Daar bloeien rozen in de sneeuw
Verkondigen van eeuw tot eeuw
Zijn dood en Zijn leven in eeuwigheid
Voor wie z'n leven wil verliezen
Wie zoekt naar het beloofde land
Voor wie die ene weg wil kiezen
Is er een uitgestrekte Hand
Refrão.
De mooiste roos, zo zwak en broos
Bleek sterker omdat Hij verkoos
Zijn dood en Zijn leven in eeuwigheid
A Mais Linda Rosa
Ele passou por vales profundos, mas na noite mais escura
Viu o brilho de uma nova manhã
Tão radiante, como a luz do sol
Muito, muito mais do que um ser humano pode suportar
Enquanto o céu se rasgava, Ele gritou: "Está consumado"
E deu Sua vida em um mundo cheio de dor
Por todos que ainda vagam
Queria pagar com Seu sangue
Para ser uma Luz na escuridão
Para quem quer perder a vida
Quem busca a terra prometida
Para quem quer escolher aquele único caminho
Há uma Mão estendida
Refrão
Uma Mão, onde é seguro para tudo que é sagrado
Um lugar no fluxo do tempo
Lá florescem rosas na neve
Anunciando de geração em geração
Sua morte e Sua vida na eternidade
Para quem quer perder a vida
Quem busca a terra prometida
Para quem quer escolher aquele único caminho
Há uma Mão estendida
Refrão.
A mais linda rosa, tão frágil e delicada
Parecia mais forte porque Ele escolheu
Sua morte e Sua vida na eternidade