395px

Cinto Preto

Ewelina Lisowska

Czarny pas

Gdy między nami pęka nić, pulsuje krew
I jak dynamit szarpie nas na strony dwie
Bo ty i ja jesteśmy tacy samy
Nienawidzimy mocniej niż kochamy

Gdy między nami płonie most, zanurzam się
I hipnotyczna głębi moc wciąga mnie
Bo ty i ja jesteśmy tacy sami
Kochamy lecz nienawidzimy granic

Najłatwiej byłoby nam się z siebie uwolnić
Przerwać ostatni węzeł, zapomnieć
Kolejny raz tracimy czas na walki
Już mamy czarny pas, chyba nasz ostatni

Najłatwiej byłoby nam się z siebie uwolnić
Przerwać ostatni węzeł, zapomnieć
Kolejny raz tracimy czas na walki
Już mamy czarny pas, chyba nasz ostatni

Tonie pod wielką wodą miasto naszych spraw
Nie ma nikogo kto nastawiłby swój kark
Bo ty i ja jesteśmy już przegrani
Nie ma ratunku dla nas, nic nie mamy

Najłatwiej byłoby nam się z siebie uwolnić
Przerwać ostatni węzeł, zapomnieć
Kolejny raz tracimy czas na walki
Już mamy czarny pas, chyba nasz ostatni

Tonie ostatni oddech nasz, bezpieczny ląd
Za wielką górą sypie się już cały dom
Bo ty i ja się o to wciąż staramy
By wszystko tu rozpadło się na kawałki

Cinto Preto

Quando entre nós a corda estoura, a sangue pulsa
E como dinamite nos arrasta para lados opostos
Porque você e eu somos tão iguais
Odiamos mais do que amamos

Quando entre nós a ponte queima, eu me afundo
E a força hipnótica da profundidade me puxa
Porque você e eu somos tão iguais
Amamos, mas odiamos os limites

Seria mais fácil nos libertarmos um do outro
Cortar o último nó, esquecer
Mais uma vez perdemos tempo em brigas
Já temos cinto preto, talvez seja o nosso último

Seria mais fácil nos libertarmos um do outro
Cortar o último nó, esquecer
Mais uma vez perdemos tempo em brigas
Já temos cinto preto, talvez seja o nosso último

A cidade dos nossos problemas afunda sob a grande água
Não há ninguém que se arrisque a se machucar
Porque você e eu já estamos perdidos
Não há salvação para nós, não temos nada

Seria mais fácil nos libertarmos um do outro
Cortar o último nó, esquecer
Mais uma vez perdemos tempo em brigas
Já temos cinto preto, talvez seja o nosso último

Afunda nosso último suspiro, terra segura
Atrás da grande montanha, toda a casa já desmorona
Porque você e eu ainda lutamos por isso
Para que tudo aqui se desfaça em pedaços

Composição: Ewelina Lisowska