395px

Príncipe Perdido

Farba

Zagubiony książę

Mówił, że nie ma po co żyć
Tłumaczył się, że nie ma nic
Bo stracił dom i młodzieńcze sny
Nie miał siły, by opanować łzy

Kolejny dzień nie cieszył go
I nie czekał na pierwszy promyk słońca
Nie uśmiechał się, wciąż ocierał łzy
Myślał: Jestem sam, może jestem zły?

Był jak mgła, niewidzialny, tajemniczy
Był jak kruchy róży kwiat, delikatny
Był jak cichy wiatr, całkiem wolny
Lecz samotny, jak ocean bez DNA
Nieszczęśliwy

Mówił, że to nie jego świat
Pragnął wrócić tam, gdzie się rodzi dusza
Gdzie zostawił tą najważniejszą rzecz
Wielką przyjaźń i miłość ponad śmierć

Był jak mgła, niewidzialny, tajemniczy
Był jak kruchy róży kwiat, delikatny
Był jak cichy wiatr, całkiem wolny
Lecz samotny, jak ocean bez DNA
Nieszczęśliwy (hej-yeah, hej-yeah)

Był jak mgła, niewidzialny, tajemniczy
Był jak kruchy róży kwiat, delikatny
Był jak cichy wiatr, całkiem wolny
Lecz samotny, jak ocean bez DNA
Nieszczęśliwy

Więc dalej idź mój zagubiony książę
Szukaj szczęścia, ja wiem, że odnajdziesz je
I odzyskasz swe zagubione sny
Bo nie jesteś sam i nie jesteś zły

Príncipe Perdido

Ele dizia que não tinha motivo pra viver
Se justificava, dizendo que não tinha nada
Pois perdeu o lar e os sonhos de juventude
Não tinha forças pra conter as lágrimas

Mais um dia não o alegrava
E não esperava pelo primeiro raio de sol
Não sorria, sempre enxugava as lágrimas
Pensava: Estou sozinho, talvez eu seja o problema?

Era como uma névoa, invisível, misterioso
Era como uma flor de rosa, frágil
Era como um vento suave, completamente livre
Mas solitário, como um oceano sem DNA
Infeliz

Ele dizia que aquele não era seu mundo
Desejava voltar pra onde a alma nasce
Onde deixou a coisa mais importante
Uma grande amizade e amor além da morte

Era como uma névoa, invisível, misterioso
Era como uma flor de rosa, frágil
Era como um vento suave, completamente livre
Mas solitário, como um oceano sem DNA
Infeliz (ei-ê, ei-ê)

Era como uma névoa, invisível, misterioso
Era como uma flor de rosa, frágil
Era como um vento suave, completamente livre
Mas solitário, como um oceano sem DNA
Infeliz

Então siga em frente, meu príncipe perdido
Busque a felicidade, eu sei que você vai encontrá-la
E recuperará seus sonhos perdidos
Pois você não está sozinho e não é o problema

Composição: Joanna Kozak, Adam Drywa, Artur Przygoda, Jacek Woźniak