Hayat Bana Yalan Söyledi
İlk kez hesaplaşıyorum kendimle
Tuhaftır kalemi,kağıdı ve seni onca sevmeme rağmen
Sana ilk kez yazıyorum
Şimdi sen yoksun,seni düşünmek var
Çocukken de seni düşünürdüm her gece
Radyo dinler,şiir yazardım
Her Çarşamba pazara giderdik annemle
Babam maaş aldığında baklava yerdik
Dondurmayı da çok severdik
Ablam üç top yerdi,ben iki top
Yalnızca bu yüzden kavga ederdik
Oysa hayatımın vazgeçilmeziydi ablam
Onun da yüzü hiç gülmedi,hayırsızın birine kaçıp mahvetti
hayatını
Aklımdan hiç çıkmaz gittiği günkü karanlıklar
Hüznümü büyüttüm o günden beri,kendimi değil
Gözlerimde hala bir çocuk ağlar
Düşlerimi gezdirdiğim bulutlar bir tohumun özlemiydi çiçeğe
Ve hala kulaklarımda annemin sesi
Bitirsen şu okulu,bir işe girsen
Şiirle karın doymadığı doğruydu
Bak Cemil okudu mühendis oldu
En güzel kızıyla evlendi Üsküdar'ın
Evini de aldı arabasını da
Bense bağlama çalardım kendi halimce
Sesim güzelmiş öyle derlerdi
Nereden bilirdim hep hüzün türküleri söyleyeceğimi
Hayat bana yalan söyledi
Mektuplar yazardım Almanya'daki abime
Okulu bitireceğime söz verirdim
Masum düşlerimin o en sürgün adasında
Bakışları uzaklara dalıp giden şarkılar
Ve mevsimsiz solmuş bir çiçek gibi
Ayaklar altında nasıl ezilirse umut
Benim de güneşimi işte öyle çaldılar
Öyle tutsak aldılar sevinçlerimi
Sensiz geçen her günü hesabıma yazdılar
Şimdi öyle uzak ki çay içip,simit yediğimiz o günler
Kardeşine karne hediyesi uçurtma yaptığım günler öyle uzak
ki
Oysa saçaklarda titreyen bir serçenin ekmek tanesine kanat
çırpması
Ve bir anne duası kadar içten sevmiştim seni
Fener stadında beşiktaş maçı ve parasızlığımız devam
ederken
Bütün mavilerimi sana vermiştim
Kaybetmek alnıma yazılmış sanki,olmadı bitanem
Hayat bana yalan söyledi
Babanın tayini çıkıp da gittiğiniz o kış
Yine pençe yaptırmıştık ayakkabılarımıza
Sana söyleyemedim ama işten ayrılmıştı babam
Kapanmıştı çalıştığı lokanta
Senet zamanları daha bir çökerdi omuzları
Ve akşam trenlerinin işçi yorgunluğuyla daha bir uzardı
raylar
Sitemlerim bile eğlenmişti hayata
Öfkeli bir yanardağ isyanlara uyanmıştı
Üstelik sen de yoktun artık
Oysa yalnızca sen öpmüştün gözlerimi
Bir yanı hep eksik kalmış çocukluğumun
Aslında her insan biraz yenikti hayata ve biraz küskün
Son trende kaçınca son istasyondan öyle kalakalırdık
Yorgun ve üzgün
Kendime düşmanlığım bu yüzden
Hep kendime pişmanlığım
Şimdi her şeyim yarım
Fotoğrafının arkasına ne yazdığımı bile çoktan unuttum
Bir silahım olsaydı bir silahım
Yoksulluğu şakağından,kaybetmeyi kalbinden
Ve sensizliği alnının tam ortasından vururdum
Düzmece duygular harcım değildi
Uzak denizlerin fırtınasıydım
Karlı dağların kekliği
Yoksuldum yoksul olmasına ama onurluydum
Şimdi ne sen varsın ne o eski sevdalar
Olsun üstüme devrilse de bu sağır karanlık
Akşam olur şairlere gün doğar
Bir kerecik söyle demiştin
Söyleyememiştim hani
İşte şimdi söylüyorum
Seni Seviyorum
Você mentiu para mim a vida
Pela primeira vez me hesaplaşıyorum
Estranhamente, papel, caneta e mesmo que eu amo tanto
Estou escrevendo pela primeira vez
Agora você se foi, você tem que pensar
Todas as noites como uma criança pode pensar que você também
Escuta o rádio, eu ia escrever poesia
Toda quarta-feira fomos ao mercado com minha mãe
Meu pai comeu baklava quando ele recebe um salário
Também gosta muito de sorvete
Minha irmã comeu três bolas, duas bolas, I
Portanto, somente usado para combater
No entanto, minha irmã, minha vida vazgeçilmeziydi
Ele não rir da cara, um fugiu e destruiu hayırsızın
vida
No impasse na escuridão da minha mente se foi
Desde então, ampliou a minha tristeza, não é a mim mesmo
Redes ainda é uma criança em meus olhos
Özlemiydi gezdirdiğim flor sonhos de algumas nuvens de sementes
E eu ainda posso ouvir a voz de minha mãe
Concluir as seguintes escolas, você entra em um trabalho
Doymadığı verdadeira poesia abdominal
Ver Cemil se tornou um engenheiro estudou
Casou com a filha do mais belo de Üsküdar
Ele também levou em sua casa em seu carro
Eu mesmo possuir çalardım halimce ligação
Minha voz costumava dizer assim güzelmiþ
Sempre é triste dizer eu sabia onde músicas
Hayat mentiu para mim
Bro eu iria escrever cartas para a Alemanha
Escola prometeria bitireceğime
É o mais inocente do exílio na ilha de sonhos
Distraído longe do olhar para as músicas
E desapareceu, como uma flor-de-temporada
Como são esmagadas sob os pés de esperança
Eu joguei aqui no sol
Levou alegria em cativeiro
Eles escreveram todos os dias eu recebo através da minha conta
Agora, até agora, beber chá, comer bagels, esses dias
Presente a um companheiro pipas voando dias de meu cartão de relatório até agora
que
No entanto, para um só pão beirais com asas tremendo de um pardal
bater
E eu amei o interior como a oração de uma mãe
Jogo Besiktas e Fener estádio continue parasızlığımız
Enquanto o
Eu te dei tudo mavilerimi
Escrito em minha testa, como se a perder não, minha menina
Hayat mentiu para mim
Determinação do pai sair e ir por esse inverno
Novamente, eu tenho uma garra ayakkabılarımıza
Não foi possível dizer, mas meu pai tinha deixado o trabalho
Executando um restaurante foi fechado
Os ombros dos tempos, teria desmoronado mais de uma nota promissória
E mais uma noite de trens fadiga do trabalhador uzardı
trilhos
Sistemas na vida, mesmo divertido
Saiu com um tumultos vulcão de raiva
E você não está mais lá
No entanto, você já beijou seus olhos somente
Uma parte da minha infância, como sempre incompleta
Na verdade, a vida de cada ser humano e um pouco ressentido yenikti
É a última estação do trem voou kalakalırdık
Cansado e triste
Eu hostilidade, portanto,
Eu sempre lamento
Agora tudo que eu tenho meio
Mesmo que você já esqueceu o que eu escrevi na parte de trás de uma fotografia de
Se uma arma é uma arma
Pobreza no seu templo, a perder o ânimo
E sem você estar atirando a partir do meio da testa
Taxa não foi emoções falsas
Fırtınasıydım mares do Extremo
Montanhas nevadas, perdiz
Privou o orgulho pobre, mas muito
Agora o que eu tenho você os sevdalar idade
O surdo no escuro, me devrilse
O jantar será dia nascer poetas
Disse pelo menos uma vez
Söyleyememiştim saber
E agora eu digo
Eu te amo