Gizon armatuak
Nik ere bai gurutzatu nahi nuke
Ibaia, hondarrak ni sentitu gabe
Heriotza kateatu aurren
Iñigo Egiluz agurtzeko hurren
Giza eskubideak babestea
Ez baita inoiz bide erreza izan
Egiturazko bortxapean
Bizi den herrialdean
Informaziorik gabeko jendea
Rosalia Tuyuc-entzat jende hila da
Isila eta ez jakitearen aukerak
Izan ditu beti oste ankerrak
Soroa ere ixildua
Mamuen menpe, lur errea
Oin hutsik direnentzat
Lurrak egingo du dardara
Homens Armados
Eu também quero cruzar
O rio, as areias sem me sentir
A morte amarrada à frente
Para me despedir de Iñigo Egiluz
Proteger os direitos humanos
Nunca foi um caminho fácil
Sob a violência estrutural
No país onde se vive
Pessoas sem informação
Para Rosalia Tuyuc, são mortos
Silêncio e as chances de não saber
Sempre tiveram os fantasmas atrás
A terra também está silenciada
Sob o domínio dos espíritos, terra árida
Para os descalços
A terra vai tremer