Dat kroegje Van Mooie Marie
In 't havenkwartier zoekt een zeeman vertier
In 't kroegje bij mooie Marie
De tapkast is klein maar de borrel is fijn
En erachter staat mooie Marie
D'r ligt geen tapijt maar wel zand op de grond
En Marie heeft geen goud, maar een lach in d'r mond
Ach, 't leven is zoet en 't stroomt door je bloed
In 't kroegje bij mooie Marie
En de bootsman, de stuurman, de stewart
't Jongmaatje en de kapitein
Ze kennen de zee en haar kuren
Ze krijgen d'r gril wel klein
Ze laten zich niet ringeloren
Door stormen, door weer en door wind
Maar gaan ze bij mij passagieren
Dan zijn ze zo klein als een kind
"Ach, in iedere stad woont een andere schat
Maar d'r is maar een mooie Marie"
Dat zegt de kapitein en drinkt slurpend z'n wijn
En trekt me pardoes op z'n knie
"He, dat gaat zomaar niet, wees niet zo astrant
Op zee ben jij de baas, maar ik ben 't op 't land
Ieder krijgt hier z'n deel en geen mens krijgt te veel
In 't kroegie bij mooie Marie"
En de bootsman, de stuurman, de stewart
't Jongmaatje en de kapitein
Ze kennen de zee en haar kuren
En de bootsman, de stuurman, de stewart
't Jongmaatje en de kapitein
Ze kennen de zee en haar kuren
Ze krijgen d'r gril wel klein
Ze laten zich niet ringeloren
Door stormen, door weer en door wind
Maar gaan ze bij mij passagieren
Nou echt, dan zijn ze zo klein als een kind
Is de wijn in de man en ik hoor praten
Ja dan is 't: "Luister je naar me, Marie"
't Jongmaatje wordt bleek en de stuurman wordt week
Zingt een liedje vol melancholie
Vanover de zee zweeft de donkere nacht
En daar houdt de maan en de sterren de wacht
Een harmonica klinkt en een wereld verzinkt
Voor de ogen van mooie Marie
Ja die stuurman, owee, met z'n lied van de zee
Won de liefde van mooie Marie
D'r hart brak in twee en de helft nam 'ie mee
Naar Japan, Spanje en Tripoli
D'r waren geen tranen, geen afscheid, geen hand
Alleen de rook van 't schip dreef nog lang over 't land
En nou, nou hangt een bord "Te koop" staat erop
Daar was 't kroegje van mooie Marie
De bootsman, de stuurman, de stewart
't Jongmaatje en de kapitein
Ze zullen Marie nou wel missen
Vooral d'r jenever en wijn
Maar nou laat ze zich nooit meer zoenen
Door de stuurman, die nooit stranden zou
Want volgens een heel bekend spreekwoord
Staan de beste stuurlui aan wal
O Barzinho da Linda Marie
No bairro do porto, um marinheiro busca diversão
No barzinho da linda Marie
A mesa é pequena, mas a bebida é boa
E atrás dela está a linda Marie
Não tem carpete, mas tem areia no chão
E a Marie não tem ouro, mas um sorriso no rosto
Ah, a vida é doce e corre nas veias
No barzinho da linda Marie
E o contramestre, o timoneiro, o comissário
O jovem grumete e o capitão
Eles conhecem o mar e suas manias
E conseguem domar sua fúria
Não se deixam enganar
Por tempestades, por clima e por vento
Mas se embarcarem comigo
Ficam tão pequenos quanto uma criança
"Ah, em cada cidade mora um tesouro diferente
Mas só existe uma linda Marie"
Diz o capitão, enquanto bebe seu vinho
E me puxa de repente para seu colo
"Ei, não é assim, não seja tão atrevido
No mar você é o chefe, mas aqui sou eu que mando
Cada um tem sua parte e ninguém leva demais
No barzinho da linda Marie"
E o contramestre, o timoneiro, o comissário
O jovem grumete e o capitão
Eles conhecem o mar e suas manias
E o contramestre, o timoneiro, o comissário
O jovem grumete e o capitão
Eles conhecem o mar e suas manias
Conseguem domar sua fúria
Não se deixam enganar
Por tempestades, por clima e por vento
Mas se embarcarem comigo
Acredite, ficam tão pequenos quanto uma criança
Se o vinho entra no homem e eu ouço ele falar
Então é: "Você está me ouvindo, Marie?"
O jovem grumete fica pálido e o timoneiro se derrete
Canta uma canção cheia de melancolia
Do outro lado do mar, a noite escura se aproxima
E a lua e as estrelas fazem a guarda
Uma sanfona toca e um mundo se afunda
Diante dos olhos da linda Marie
Sim, aquele timoneiro, ai, com sua canção do mar
Conquistou o coração da linda Marie
O coração dela quebrou em dois e ele levou metade
Para o Japão, Espanha e Trípoli
Não houve lágrimas, nem despedidas, nem apertos de mão
Só a fumaça do navio ainda flutuava sobre a terra
E agora, agora tem uma placa "À venda" escrita
Ali estava o barzinho da linda Marie
O contramestre, o timoneiro, o comissário
O jovem grumete e o capitão
Eles vão sentir falta da Marie agora
Principalmente da sua cachaça e vinho
Mas agora ela nunca mais vai se deixar beijar
Pelo timoneiro, que nunca deveria ter naufragado
Porque segundo um ditado bem conhecido
Os melhores timoneiros estão em terra.
Composição: Willy Van Hemert