Een Hemelgeschiedenis
Daar waren eens twee kleuterkens
Een broer en zusje klein
Die stonden beiden jong en teer
In 't leven reeds alleen
Het noodlot rukte vader weg
De angst en zorg was groot
De moeder, uitgeput van smart
Die ging ook spoedig dood
Toen zo hun laatste dierbaar pand
Voor immer nu verdween
Toen moesten z' uit het lieve huis
En naar het weeshuis heen
Een man met ernstig aangezicht
In 't deftig zwarte pak
Vertelde 't toen hij met die twee
Van pa en moesje sprak
Je lieve ouders zijn nu daar
Bij Onze Lieve Heer
De hemel is hun nieuwe huis
Daar zie je hen eens weer
Toen hij de kleintjes liet alleen
Besloten ze alras
Om saam naar pa en moe te gaan
Daar waar geen weeshuis was
Ze gingen samen nu op stap
Parmantig hand in hand
Vol blijde hoop in 't lieve hart
Op weg naar 't verre land
En toen na uren kleine zus
Van 't lopen moe en zwak
Eens aan de weg wat rusten wou
Was 't broer die moed insprak
Kijk, ginder bij dat boerenhuis
Zo sprak die kleine snoes
Daar vinden wij het plekje wel
Waar 'k komen kan bij moes
We kunnen ginds de hemel in
Die komt daar heel omlaag
En anders geeft de boer ons wel
Een ladder als ik vraag
Ze kwamen bij het hutje aan
Een lieve boerenvrouw
Die vroeg de leuke kleine baas
Wat of hij hebben wou
En toen de kleine frank en vrij
Haar zei waarvoor hij kwam
Toen was 't een poosje dat men niets
Dan haar gesnik vernam
En daar zij zelf geen kind'ren had
Vroeg zij haar brave man
Hen maar te houden als geschenk
Dat uit de hemel kwam
Ze bleven beiden in hun huis
Die kleine kleuters teer
Ze vonden daar de hemel en
Hun pa en moesje weer
Uma História do Céu
Era uma vez dois pequenos
Um irmão e uma irmã
Que estavam sozinhos e jovens
Na vida, já sem ninguém
O destino levou o pai embora
A angústia era imensa
A mãe, exausta de dor
Logo também foi embora
Quando seu último bem precioso
Para sempre desapareceu
Eles tiveram que deixar a casa
E ir para o orfanato então
Um homem com cara séria
Num terno preto elegante
Contou quando falou com os dois
Sobre papai e mamãe
Seus queridos pais estão lá
Com Nosso Senhor
O céu é a nova casa deles
Lá você os verá de novo
Quando ele deixou as crianças sozinhas
Decidiram logo
Ir juntos ao papai e à mamãe
Onde não havia orfanato
Eles saíram juntos agora
De mãos dadas, cheios de alegria
Com esperança no coração
Rumo à terra distante
E depois de horas, a irmã
Cansada e fraca de andar
Quis descansar um pouco
Foi o irmão que deu coragem
Olha, ali naquela casa de fazenda
Disse a pequena
Lá encontramos um lugar
Onde posso ver a mamãe
Podemos subir ao céu
Que desce bem aqui
E se não, o fazendeiro
Me dá uma escada se eu pedir
Chegaram na cabana
Uma doce mulher do campo
Perguntou ao pequeno chefe
O que ele queria
E quando o pequeno, livre e solto
Disse a razão da visita
Ficou um tempo sem que se ouvisse
Nada além do choro dela
E como ela não tinha filhos
Perguntou ao seu bom marido
Se podiam ficar como presente
Que veio do céu
Eles ficaram na casa
Aqueles pequenos tão frágeis
Encontraram lá o céu e
Seu papai e mamãe de novo