Baráttusöngur (The Song of Fight)
Drekann hættum við aldrei að óttast
fyrr en við höfum gengið gegn eldi hans
og stungið úr honum augun
Augnlaus lærir hann að virða óttann sem við þekkjum alltof vel
Þjófinum mun okkur standa ógn af
þar til við finnum híbýli hans
og rænum hann hverju því sem honum er annt um
Eignalaus lærir hann hve mikils við metum okkar eigur
Við höfum lært til ferðar í þeynum
Við þekkjum þögnina frá þeim sem vaxa af fræi
og nýtum okkur blindu þeirra sem stara í sólina.
Næturhvíslaranum fáum við ekki þaggað niður í
fyrr en við höfum þrætt skuggastígana gegnum svartnættið
og dregið yfir barka hans
Þannig finnum við friðinn sem tilheyrir sálinni
Risinn verður ekki lengur valdsmynd
eftir að við höfum náð að fótum hans
og höggvið á hásinar
Við höfum lært til ferðar í þeynum
Við þekkjum þögnina frá þeim sem vaxa af fræi
og nýtum okkur blindu þeirra sem stara í sólina
Canção da Luta
Nunca vamos parar de temer
até que tenhamos enfrentado seu fogo
e arrancado seus olhos
Sem olhar, ele aprende a respeitar o medo que conhecemos muito bem
O ladrão nos ameaça
até que encontremos seu esconderijo
e o roubemos de tudo que ele valoriza
Sem bens, ele aprende o quanto valorizamos nossas posses
Aprendemos a viajar na tempestade
Conhecemos o silêncio daqueles que brotam da semente
e aproveitamos a cegueira dos que encaram o sol.
Não conseguiremos silenciar o sussurro da noite
até que tenhamos atravessado os caminhos sombrios na escuridão
e arrastado sobre seu pescoço
Assim encontramos a paz que pertence à alma
O gigante não será mais uma imagem de poder
depois que tivermos alcançado seus pés
e cortado seus tendões
Aprendemos a viajar na tempestade
Conhecemos o silêncio daqueles que brotam da semente
e aproveitamos a cegueira dos que encaram o sol.