De Glimlach Van Marius
Ik sta voor de spiegel
Hij kijkt me weer aan
Ik sta voor de zee
Hij laat me niet gaan
Hij strekt zijn hand uit
En glimlacht
En vraagt dan of ik nog
Wat water wil
En uit zijn ogen
Schijnt steeds minder licht
Hij legt zich neer
En leest een gedicht
In de stille nacht
Als er niemand meer is
Zijn vrienden komen
Hem troosten
En vragen of hij nog
Wat water wil
En uit zijn ogen
Schijnt steeds minder licht
En zijn handen
En zijn benen
En zijn wangen
Zijn verdwenen
Glimlach Marius toe
Glimlach naar mij
En zijn wangen
Zijn verdwenen
Glimlach Marius toe
Glimlach naar mij
En ik vraag nog
Of hij nog wat water wil
O Sorriso do Mário
Eu estou na frente do espelho
Ele me olha de novo
Eu estou na beira do mar
Ele não me deixa ir
Ele estende a mão
E sorri
E pergunta se eu ainda
Quero um pouco de água
E de seus olhos
Brilha cada vez menos luz
Ele se deita
E lê um poema
Na noite silenciosa
Quando não há mais ninguém
Seus amigos vêm
Para confortá-lo
E perguntam se ele ainda
Quer um pouco de água
E de seus olhos
Brilha cada vez menos luz
E suas mãos
E suas pernas
E suas bochechas
Desapareceram
Sorria para o Mário
Sorria para mim
E suas bochechas
Desapareceram
Sorria para o Mário
Sorria para mim
E eu ainda pergunto
Se ele ainda quer um pouco de água