395px

Um Solitário

Frank Boeijen Groep

Een Enkeling

In de kamer schijnt licht
Maar er wordt niet opengedaan
Sommige mensen zijn nooit thuis
Toen maar weggegaan
Ik heb je recht in de ogen gekeken
En toen
Toen zag ik mezelf
Er trilde iets was het je ooglid
Je hebt me daarna veel verteld

Je voelde je soms verlaten
Van alles en iedereen
Je wist niet hoe te leven
Naderhand blootgegeven
Je kon niet tegen oneerlijkheid
Voerde oorlog tegen onrechtvaardigheid
En die verraders onder je vrienden
Die zich alleen maar van jou bedienden

Jij hebt gedaan
Alsof je een van hen was
Maar uiteindelijk
Voel jij je met niemand verbonden
Je loopt alleen rond
Onbegrepen
Op een enkeling na
Van wie je dan ook houdt
Je hebt jezelf weggegeven
Zonder omkijken zonder zelfbehoud

En nu
Nu ben je bedroefd
Zojuist de waarheid ontdekt
Als dieren die elkaar opeten
Je hebt het nooit willen weten
Dat jij ermee samenwerkt
Vermommingen niet hebt herkend

Door het donker zie jij licht
Zoekt warmte

Um Solitário

Na sala brilha a luz
Mas não abrem a porta
Algumas pessoas nunca estão em casa
Então fui embora
Eu olhei bem nos seus olhos
E então
Então vi a mim mesmo
Algo tremia, era sua pálpebra
Você me contou muito depois

Você às vezes se sentia sozinho
De tudo e de todos
Não sabia como viver
Depois se expôs
Você não suportava a desonestidade
Declarou guerra à injustiça
E aqueles traidores entre seus amigos
Que só se aproveitavam de você

Você agiu
Como se fosse um deles
Mas no final
Você se sente desconectado de ninguém
Anda sozinho
Incompreendido
Com exceção de um ou outro
De quem você realmente gosta
Você se entregou
Sem olhar para trás, sem se preservar

E agora
Agora você está triste
Acabou de descobrir a verdade
Como animais que se devoram
Você nunca quis saber
Que você estava colaborando
Não reconheceu as disfarces

Pelo escuro você vê a luz
Busca calor