395px

Inocência

Frank Boeijen Groep

Onschuld

Ik denk aan die tijd van idealen
Aan die tijd waarin alles kon
Toen de wereld nog verdeeld was
In oost en west

Het was zo duidelijk wie goed was
En zo duidelijk wie slecht
Maar nu de waarheid aan het licht komt
Er bestaat geen goed of slecht

Dan dan weet ik wat het is
Dan dringt het tot me door
Het is niet de wereld
Maar ik die de onschuld verloor

Wanneer wanneer kwam dat moment
Wanneer vond dat plaats
Wanneer ben ik onderweg
De onschuld kwijtgeraakt

Ik geloofde in waarheid
En ik geloofde in heldendom
Ik geloofde in vriendschap
En dacht dat eerlijkheid bestond

Maar natuurlijk, ik leefde in dromen
Ik wou dat ik dat nog kon
Soms heel even als ik naar jou kijk
Zie ik dat het ooit bestond

En dan dan weet ik wat het is
Dan dringt het tot me door
Het zijn niet de anderen
Maar ik die de onschuld verloor

Wanneer wanneer kwam dat moment
Wanneer vond dat plaats
Wanneer ben ik onderweg
De onschuld kwijtgeraakt

Was het de mislukking na een succes
Of het verraad van een goede vriend
Waren het de nachten van slapeloosheid
Na de dag dat jij mij verliet

Was het de vlucht in roekeloosheid
In alles wat verboden is
Nee, het was de aanblik op die morgen
In de spiegel, mijn gezicht

Toen toen wist ik wat het was
Toen drong het tot me door
Dat ik door de jaren heen
Zo onschuldig ben geweest

Zolang zolang bleef ik een kind
En het komt nog vaak terug
Maar over het algemeen
Verliest de onschuld haar geduld

Toen toen op dat moment
Was er geen weg terug
Want door de jaren heen
Verandert onschuld in schuld
Want door de jaren heen
Verandert onschuld in schuld

Inocência

Eu penso na época dos ideais
Naquela época em que tudo era possível
Quando o mundo ainda estava dividido
Em leste e oeste

Era tão claro quem era bom
E tão claro quem era mau
Mas agora que a verdade vem à tona
Não existe bem ou mal

Então eu sei o que é
Então isso me atinge
Não é o mundo
Mas eu que perdi a inocência

Quando, quando foi esse momento
Quando isso aconteceu
Quando eu estou a caminho
Perdendo a inocência

Eu acreditei na verdade
E acreditei em heroísmo
Acreditei na amizade
E pensei que a honestidade existia

Mas claro, eu vivia em sonhos
Queria poder fazer isso de novo
Às vezes, por um instante, quando olho pra você
Vejo que isso um dia existiu

E então eu sei o que é
Então isso me atinge
Não são os outros
Mas eu que perdi a inocência

Quando, quando foi esse momento
Quando isso aconteceu
Quando eu estou a caminho
Perdendo a inocência

Foi o fracasso após um sucesso
Ou a traição de um bom amigo
Foram as noites de insônia
Após o dia em que você me deixou

Foi a fuga na imprudência
Em tudo que é proibido
Não, foi o olhar naquela manhã
No espelho, meu rosto

Então eu soube o que era
Então isso me atingiu
Que ao longo dos anos
Fui tão inocente

Enquanto, enquanto eu permaneci uma criança
E isso ainda volta com frequência
Mas, no geral
A inocência perde a paciência

Então, então naquele momento
Não havia como voltar
Pois ao longo dos anos
A inocência se transforma em culpa
Pois ao longo dos anos
A inocência se transforma em culpa