395px

Jazz em Barcelona

Frank Boeijen

Jazz In Barcelona

Ze draait zich om
In deze vreemde stad
Men praat anders hier
Er klinkt jazz uit een kelderbar

En in de kathedraal
Waar het stil was
Gaf ze me een kus
Voor een bloedende man
Die hing daar

En later op het strand
Van Barcelona
Ben ik door de knieën gegaan
En heb met zout in mijn ogen
En dronken van geluk de liefde
De liefde heilig verklaard

En ja zo'n eindeloze nacht
Waarin je praat en lacht
En misschien nog wel veel meer

En ja zo'n zomeravond
Waarop alles samenkomt
En het leven licht
En de moeite waard lijkt

En ja van die zeldzame momenten
Waarop je soms
Maandenlang wacht
En die deel uitmaken van de oneindigheid
En het denken en het peinzen stopt
En geluk van hier tot in de eeuwigheid

En toen liepen we in de storm
Langs dat oude kasteel
En alles leek even onbetekenend
Als elke regendruppel die op straat viel

Maar je wist hoeveel
Ik om je gaf
En hoe ver en hoe diep het zou gaan

En toen viel je in slaap
Als een reiziger op z'n eindbestemming
Maar niet zonder te vertellen
Dat je dat niet wilde
En dat je zo anders was

Niets blijft meer heel

Als van binnen alles breekt
Als ik afscheid neem
Van jouw armen
Als ik afscheid neem
Van jouw armen

Jazz em Barcelona

Ela se vira
Nesta cidade estranha
Aqui se fala diferente
Jazz ecoa de um bar no porão

E na catedral
Onde tudo era silêncio
Ela me deu um beijo
Para um homem ferido
Que estava ali

E mais tarde na praia
De Barcelona
Eu me ajoelhei
Com sal nos olhos
E embriagado de felicidade, declarei o amor
O amor como sagrado

E sim, uma noite sem fim
Onde você fala e ri
E talvez muito mais

E sim, uma noite de verão
Quando tudo se junta
E a vida parece leve
E vale a pena viver

E sim, aqueles momentos raros
Que às vezes você
Espera por meses
E que fazem parte da eternidade
E o pensar e o refletir param
E a felicidade vai da terra até a eternidade

E então caminhamos na tempestade
Perto daquele castelo antigo
E tudo parecia tão insignificante
Como cada gota de chuva que caía na rua

Mas você sabia o quanto
Eu me importava com você
E quão longe e profundo isso iria

E então você adormeceu
Como um viajante em seu destino final
Mas não sem dizer
Que você não queria isso
E que você era tão diferente

Nada mais fica inteiro

Quando tudo se quebra por dentro
Quando eu me despeço
Dos seus braços
Quando eu me despeço
Dos seus braços