Deurwaarder
Ik moet ineens denken aan mijn deurwaarder. Die kwam laatst bij mij aan
de deur om een deel van mijn eigen vermogen te amputeren. Hij belt aan, ik
doe open en hij zegt: "Hallo, ik ben deurwaarder. Mag ik binnenkomen?". Ik
zeg: "Je bent toch geen woonkamerbewaarder? Blijf maar lekker bij de deur
staan". Hij zegt: "Meneer, ik kom iets halen". Ik zeg: "Dan heb ik liever een
Jehova, die komen nog wel eens wat brengen". Hij zegt: "Meneer, ik heb hier
een dwangbevel". Ik zeg: "Dat lijkt me nogal dubbelop!". Hij zegt: "Hoezo
dubbelop?". Ik zeg: "Een bevel is toch altijd dwingend? Dan zeg je toch
geen dwangbevel? Dat vind ik net zoiets als boerenmetworst... Of
Sneeuwwitje. Of kutwijf".
Hij zegt: "Ik geloof u volledig". Ik zeg: "Dat lijkt me nogal tegenstrijdig!"
Hij zegt: "Hoezo?". Ik zeg: "Of iets is vol, of iets is ledig. Maar volledig, dat
vind ik zo niks. Dat is net zo onlogisch als boosaardig. Of kapotgemaakt. Of
Zeeland". Hij zegt: "Welnee!". Ik zeg: "Dat bedoel ik".
Hij zegt: "Mag ik nu eindelijk binnen mijn gang gaan?". Ik zeg: "Het is mijn
gang en gaan doe je alleen maar buiten". Maar hij wurmt zijn heup tussen de
deurpost en de gangmuur, en precies op dat moment gooi ik de deur dicht.
Klang! Zat zijn eigen vermogen ertussen. Volledig geamputeerd!
Oficial de Justiça
Eu de repente me lembro do meu oficial de justiça. Ele veio aqui em casa
bater na porta pra cortar um pedaço da minha grana. Ele toca a campainha, eu
abro e ele diz: "Oi, sou o oficial de justiça. Posso entrar?". Eu digo: "Você não é
um vigia de sala? Fica aí na porta mesmo". Ele diz: "Senhor, eu vim pegar algo".
Eu digo: "Então prefiro um Testemunha de Jeová, eles costumam trazer alguma coisa".
Ele diz: "Senhor, eu tenho um mandado de busca". Eu digo: "Isso parece meio
contraditório!". Ele diz: "Como assim contraditório?". Eu digo: "Um mandado é
sempre obrigatório? Então você não diz mandado de busca? Isso é como salsicha de
porco... Ou Branca de Neve. Ou vagabunda".
Ele diz: "Eu concordo plenamente com você". Eu digo: "Isso parece bem
contraditório!". Ele diz: "Como assim?". Eu digo: "Ou algo está cheio, ou algo
está vazio. Mas plenamente, isso não faz sentido. É tão ilógico quanto maldoso.
Ou destruído. Ou Zeeland". Ele diz: "De jeito nenhum!". Eu digo: "É isso que eu
quero dizer".
Ele diz: "Posso finalmente entrar e passar pelo meu corredor?". Eu digo:
"É meu corredor e passar você só faz lá fora". Mas ele enfia o quadril entre a
porta e a parede do corredor, e exatamente nesse momento eu fecho a porta.
Clang! Ficou a própria grana dele presa. Totalmente amputada!