Gedicht (2)
Ik heb niet zoveel te zeggen
Ik heb niet zo'n grote mond
En ik sta het liefste stevig
Met m'n benen op de grond
Met m'n handen in de aarde
Met voeten in de klei
Tot m'n tanden in de modder
Maar als ik de letters kon verwoorden
Naar de vorm van jouw gezicht
Zou ik elke dag boetseren
Als ik letters kon verwoorden
Naar de vorm van jouw gezicht
Zou ik elke dag boetseren
Aan het prachtigste
Gedicht
Ik ben niet zo lichtvoetig
En de zon is ongezond
Ik zit liever aardedonker
Met m'n kop onder de grond
Met m'n hebben in de aarde
Met m'n houwen in de klei
En verduisterd door de modder
Maar als ik woorden kon verzinnen
Als het schijnsel van jouw licht
Schreef ik elke dag een regel
Als ik zinnen kon verhalen
Op het schijnsel van jouw licht
Schreef ik elke dag een regel
Van het stralendste
Gedicht
Van een vader die blijft graven
Naar een onomschreven doel
Van een vader die blijft zoeken
Naar een onbekend gevoel
Van een vader die blijft wroeten
En zich niet volledig lam thuis
Blijft verschuilen achter 't masker
Van z'n eigen planken wambuis
Maar ik mis de juiste woorden
Voor een welbespraakt bericht
Dus de kloof wordt niet bedwongen
En ik kan alleen maar dromen
Van een soort van evenwicht
Van een kloof die wordt bedwongen
Van een gat dat wordt
Gedicht
Poema (2)
Eu não tenho muito a dizer
Não sou de falar demais
E eu prefiro ficar firme
Com os pés bem no chão
Com as mãos na terra
Com os pés na lama
Até os dentes na sujeira
Mas se eu pudesse dar forma às letras
Na moldura do seu rosto
Eu esculpiria todo dia
Se eu pudesse dar forma às letras
Na moldura do seu rosto
Eu esculpiria todo dia
O mais lindo
Poema
Eu não sou tão leve assim
E o sol não faz bem
Prefiro a escuridão
Com a cabeça enterrada
Com o que tenho na terra
Com as mãos na lama
E encoberto pela sujeira
Mas se eu pudesse inventar palavras
Como o brilho da sua luz
Eu escreveria uma linha todo dia
Se eu pudesse contar frases
Com o brilho da sua luz
Eu escreveria uma linha todo dia
Do mais radiante
Poema
De um pai que continua cavando
Em busca de um objetivo indefinido
De um pai que continua procurando
Por um sentimento desconhecido
De um pai que continua remexendo
E não se deixa paralisar em casa
Continua se escondendo atrás da máscara
Do seu próprio casaco de madeira
Mas eu sinto falta das palavras certas
Para uma mensagem eloquente
Então o abismo não é superado
E eu só posso sonhar
Com uma espécie de equilíbrio
Com um abismo que é superado
Com um buraco que é
Poema