Mijn Oom Frans
't Lijkt al weer eeuwen gelee dat ik logeerde
In Haarlem bij mijn oom Frans de kunstenaar
Zes uur per trekschuit en dan, wanneer die meerde
Vlak bij de stadspoort, hoera, dan stond hij daar
Dan was er dat huis weer vol gloed en vol glans
Met luchtjes van wijn en olieverf en 'k raakte in
trance
Van gloeiende panelen
En potten vol penselen
Wat kon ik spelen
Daar bij mijn oom Frans
Dagen vol kleur en vol fleur waarin ik leerde
Wat mijn oom Frans zoal deed in 't atelier
's Morgens een schutter die breed en trots poseerde
's Middags een drinker, en oom dronk vrolijk mee
Die zag oom het liefste, hij was zelf heel wat mans
Daar wisselde hij dan grappen mee en stikte bijkans
Maar soms tussen de flessen
Zes saaie Regentessen
"Heel ouwe bessen,"
Zei dan mijn oom Frans
Soms vroeg oom Frans mij opeens: "Wat wil jij worden
Lijkt je dat kunstenaar wat, net als je oom
Schilderen, jongen, en vrij, terzij de horde!"
Dan zei ik blozend: "Ach oom, dat is mijn droom."
Driehonderd jaar later en na zo een stimulans
Na driftig proberen, oom, begrijp ik althans
'k Ben nu wel wat flinker
Een soort uitblinker
Maar enkel als drinker
Vergeef me, oom Frans
Meu Tio Frans
'Já faz séculos que eu fiquei
Em Haarlem com meu tio Frans, o artista
Seis horas de barco e então, quando chegava
Perto da porta da cidade, uhu, lá estava ele
A casa brilhava cheia de luz e de cor
Com cheiros de vinho e tinta a óleo, eu entrava em
transe
Com painéis ardendo
E potes cheios de pincéis
Como eu podia brincar
Ali com meu tio Frans
Dias cheios de cor e alegria onde eu aprendi
O que meu tio Frans fazia no ateliê
De manhã um atirador que posava orgulhoso
À tarde um bebedor, e o tio bebia feliz
Ele gostava disso, era um cara e tanto
Ali trocava piadas e quase se engasgava
Mas às vezes entre as garrafas
Seis chatas Regentessas
“Velhas rabugentas,”
dizia meu tio Frans
Às vezes meu tio Frans me perguntava de repente: “O que você quer ser?
Te parece ser artista, igual ao seu tio?
Pintar, garoto, e ser livre, a menos que a turma atrapalhe!”
Então eu dizia corado: “Ah tio, esse é meu sonho.”
Trezentos anos depois e após um empurrão
Depois de tentar com garra, tio, eu entendo então
Eu sou agora um pouco mais esperto
Uma espécie de destaque
Mas só como bebedor
Perdoa-me, tio Frans.