Sprookje
Er was eens, er was eens een tijd, jongen, heel lang
geleden
Toen werd eens per jaar heel de wereld nog wit en nog
koud
Die tijd heette winter, dan waren de sloten bevroren
En over die spiegels daar strooide de zon dan zijn
goud
Dan haalde je vader op zolder zijn schaatsen
tevoorschijn
Twee ijzers waarop je kon glijden, heel ver en heel
lang
Dan had je een muts met een pluim op, een das om je
oren
Dan zag je de kleur van een appel op iedere wang
Er was eens, er was eens een tijd, als het eventjes
wilde
Dan viel er een vracht witte vlokken gewoon maar
vanzelf
Die noemden ze sneeuw en die bleef soms wel wekenlang
liggen
Daar maakte je vader een pop van zo groot als hijzelf
Hij kreeg een gezicht en een hoed en zo stond ie te
pronken
Zo lang als die winter, zo lang als die kou er nog was
En dan kwam de zon weer en smolt 'ie en kijk, op een
morgen,
Dan lagen er enkel nog twee zwarte kolen in 't gras
Er was eens, er was eens, er was eens, er was eens, er
was
Conto de Fadas
Era uma vez, era uma vez um tempo, garoto, muito
longe atrás
Quando uma vez por ano o mundo todo ficava branco e
frio
Esse tempo se chamava inverno, quando os canais estavam
congelados
E sobre aqueles espelhos a luz do sol espalhava seu
ouro
Então seu pai pegava no sótão seus patins
Dois ferros nos quais você podia deslizar, muito longe e
por muito tempo
Então você usava um gorro com um pompom, um cachecol
em volta das orelhas
E a cor de uma maçã aparecia em cada bochecha
Era uma vez, era uma vez um tempo, quando de vez em
quando
Caíam um monte de flocos brancos simplesmente por
conta própria
Eles chamavam isso de neve e às vezes ela ficava
semanas
Seu pai fazia um boneco do tamanho dele mesmo
Ele ganhava um rosto e um chapéu e assim ele se
exibia
Enquanto durasse aquele inverno, enquanto aquela
frieza ainda existisse
E então o sol voltava e derretia, e olha, numa
manhã,
Só restavam duas pedras pretas na grama
Era uma vez, era uma vez, era uma vez, era uma vez, era uma vez
Composição: Hedley Kay, Michiel Plas