Ego Ludens
Ik heb zolang mijn angst bezworen
Ik dacht zolang: het komt wel goed
Ik blies mijn twijfel van de toren
En ieder, die het wilde horen
Verwarde dat geschreeuw met moed
Ik mis de moed der martelaren
Speel in de schaduw van het schavot
Breng daar emoties tot bedaren
Verwar, probeer weer te verklaren
Verwerp hem die ik zoek, mijn God
Ik ben een balling in Bolivia
Dictator in Peru
Een sportman in Zuid-Afrika
Loop naar het front van elke oorlog toe
Ik ben een dealer op Ibiza
Een junk in Amsterdam
Een souteneur in New Orleans
Een G1-hoer in Vietnam
Ik zit gevangen binnen grenzen, wetten, normen
Neem genoegen met een afgeknepen geest
Gevangene bewaker, reactionair hervormer
Beeldhouwer, beeldenstormer
Is wat ik nog moet worden of al ben geweest
De vraag blijft: van wie is het land, het water
Van wie de vissen in de zee, de vogels in de lucht
Wie zegt, dat als je nergens voor wilt vechten
Je een lafaard bent, voor het leven op de vlucht
Wie heeft hier het recht van oordeel
Op wiens moraal loopt alle streven stuk
Ik voel me omringd door junkies en door dealers
Leed, heet de verslaving; schuldgevoel, de drug
Vandaag, een clown op televisie
Morgen, een visser op de Sont
Overmorgen, Paus te Rome
De wereld kussend op de mond
Los van wetten, normen, grenzen
Geen oordeel en geen voordeel
Alleen mijn God, omringd door mensen
In de schaduw van het schavot, ik speel
Ego Lúdico
Eu afrontei meu medo por tanto tempo
Pensei que tudo ia ficar bem
Soprei minha dúvida da torre
E todo mundo que quis ouvir
Confundiu aquele grito com coragem
Sinto falta da coragem dos mártires
Brinco na sombra do patíbulo
Trago emoções para a calma
Confundo, tento explicar de novo
Rejeito aquele que procuro, meu Deus
Sou um exilado na Bolívia
Ditador no Peru
Um atleta na África do Sul
Vou em direção a cada guerra
Sou um traficante em Ibiza
Um viciado em Amsterdã
Um cafetão em Nova Orleans
Uma prostituta G1 no Vietnã
Estou preso dentro de fronteiras, leis, normas
Aceito uma mente sufocada
Prisioneiro, guardião, reformador reacionário
Escultor, destruidor de ídolos
É o que ainda preciso me tornar ou já fui
A pergunta persiste: de quem é a terra, a água
De quem os peixes no mar, os pássaros no céu
Quem diz que se você não quer lutar por nada
Você é um covarde, fugindo da vida
Quem tem o direito de julgar aqui
Sobre cuja moral todos os esforços se quebram
Me sinto cercado por viciados e traficantes
Sofrimento, é a dependência; culpa, a droga
Hoje, um palhaço na televisão
Amanhã, um pescador no Sont
Depois de amanhã, Papa em Roma
Beijando o mundo na boca
Longe de leis, normas, fronteiras
Sem julgamento e sem vantagem
Apenas meu Deus, cercado por pessoas
Na sombra do patíbulo, eu brinco