Heimwee Naar Het Vaderland
Ik stond aan de Grand Canyon
En ik keek over de rand
Wat een diepte, wat een kleuren
Dat was meer dan interessant
De natuur die hier gevormd was
Zonder hulp van mensenhand
Gaf mij een gevoel van heimwee
Heimwee naar mijn vaderland
Ik dacht: Hoe is het mogelijk
Wat is er met mij aan de hand
Want wat wil ik als ik terugkom
Snel weer weg uit Nederland
Ik zie mezelf weer in de file
Of naakt aan het volle strand
En nu hier Grand Canyon
Heimwee naar het vaderland
Dat vlakke bijdegrondse
Stukje slib bij de Doggersbank
Een windje en een beetje springvloed
En de hele zaak staat blank
Waar je met miljoenen mensen
Geen dag meer zonder iemand bent
Als je in Roodeschool een scheet laat
Ruik je hem in Sas van Gent
Ach, dacht ik, wie houdt mij tegen
De afgrond lokt, ik spring erin
Ik weet geen antwoord op de vragen
Omtrent het leven en de zin
Maar net toen ik mij af wou zetten
Greep iemand resoluut mijn hand
En op de vraag waar die vandaan kwam
Klonk als antwoord: Nederland
Ik pakte hem beet, we liepen verder
Ik hield van haar, het was mijn vrouw
En ik vroeg haar overmoedig
Dacht je echt dat ik springen zou
De zon zakte weg achter de bergen
Weemoed kreeg de overhand
We voelden allebei hetzelfde
Heimwee naar het vaderland
Dat platte bijdegrondse
Uitgedijkte stukje wad
Een kernbom van twee megagrammen
En de hele zaak ligt plat
Tegen overbevolking
Is geen condoom of pil bestand
Als je in Zoutkamp onaneert
Raakt iemand zwanger in Cadzand
Saudade da Pátria
Eu estava na Grande Cânion
E olhei pela borda
Que profundidade, que cores
Isso era mais do que interessante
A natureza que aqui se formou
Sem ajuda da mão humana
Me deu uma sensação de saudade
Saudade da minha pátria
Eu pensei: Como é possível
O que está acontecendo comigo
Porque o que eu quero quando voltar
É sair rápido da Holanda
Me vejo de novo no engarrafamento
Ou pelado na praia cheia
E agora aqui na Grande Cânion
Saudade da pátria
Aquela planície sem graça
Um pedaço de lama na Doggersbank
Um ventinho e um pouco de maré
E tudo fica alagado
Onde você está com milhões de pessoas
Sem um dia sem alguém por perto
Se você solta um pum em Roodeschool
Sente o cheiro em Sas van Gent
Ah, pensei, quem me impede
O abismo me chama, eu pulo
Não sei a resposta para as perguntas
Sobre a vida e o sentido
Mas bem quando eu ia me jogar
Alguém agarrou minha mão
E à pergunta de onde veio
A resposta foi: Holanda
Eu a segurei, seguimos juntos
Eu a amava, era minha esposa
E eu perguntei ousadamente
Você realmente achou que eu ia pular?
O sol se pôs atrás das montanhas
A melancolia tomou conta
Nós dois sentimos a mesma coisa
Saudade da pátria
Aquela planície sem graça
Um pedaço de terra drenada
Uma bomba nuclear de dois megagramas
E tudo fica arrasado
Contra a superpopulação
Não há camisinha ou pílula que aguente
Se você se masturba em Zoutkamp
Alguém engravida em Cadzand