Mannen Zoals Ik
Mannen zoals ik
Dat waren vroeger jongens
Die opzagen tegen meneren
Waarvoor ze zich nu zouden generen
Voor zover ik weet
Van die mannen met een luxe wagen
Onder hun reet
Die nooit de weg hoefden te vragen
Omdat de weg er niet toe deed
Om je doel te bereiken
Omdat ze handig konden manouvreren
Nonchalante mannen, net geen heren
Door een te gejaagde blik
Kortom, mannen zoals ik
Jongens zoals ik
Dat waren van die knullen
Die zulke mannen imiteerden
Hun trucjes en gebaren leerden
Spelenderwijs
Hun onbevangenheid verloren
Veel te vroeg wijs
Verdwaalden in kantoren
Om dan veel te vroeg, kaal of grijs
Weer dromen dat ze jongens zijn
Jongens, die zich nooit vervelen
Die de gewaande onschuld spelen
Waar je in boeken over leest
Jongens, die ze zelf nooit zijn geweest
Mannen zoals ik
Leggen hun ziel en zaligheid in muggeziften
Maken geen ruzie meer maar kiften
Over ieder wissewasje
Kunnen niet meer pissen, doen een plasje
Kunnen niet meer huilen
Zouden, alleen gelaten, snel vervuilen
Schuiven met eindeloos geduld
Met hun schuld
Zijn doorzichtig
In hun omzichtige manier van doen
Houden nog van hun vrouw
Om haar een plezier te doen
Missen, door hun buikje, oogcontact met hun pik
Hebben een grenzeloze hekel
Aan mannen zoals ik
Jongens, luister, kijk
Nooit op tegen mannen
Kijk liever naar de meisjes
En fluister in hun oor
Voor mannen zoals ik te waken
Want die willen kinderen maken
Jongens zoals ik
Mannen zoals ik
Nooit helemaal een jongen
Nooit helemaal een heer
Mannen zoals ik
Dat zijn geen kinderen meer
Homens Como Eu
Homens como eu
Eram garotos antigamente
Que tremiam diante dos caras
Por quem agora se envergonhariam
Pelo que sei
Aqueles homens com carrões
Debruçados em cima
Que nunca precisaram perguntar o caminho
Porque o caminho não importava
Para alcançar seu objetivo
Porque sabiam se virar bem
Homens despreocupados, quase senhores
Por um olhar apressado
Resumindo, homens como eu
Garotos como eu
Eram aqueles moleques
Que imitavam esses caras
Aprendiam seus truques e gestos
Brincando à toa
Perderam a inocência
Sabendo cedo demais
Se perderam em escritórios
E logo, muito cedo, carecas ou grisalhos
Sonham de novo que são meninos
Meninos que nunca se entediam
Que brincam de inocentes
Sobre os quais você lê em livros
Meninos que nunca foram eles mesmos
Homens como eu
Colocam sua alma e tudo em picuinhas
Não brigam mais, mas discutem
Sobre qualquer besteira
Não conseguem mais mijar, fazem um xixi
Não conseguem mais chorar
Sozinhos, rapidamente se sujam
Deslocam-se com paciência infinita
Com sua culpa
São transparentes
Na sua maneira cautelosa de agir
Ainda amam suas mulheres
Para fazer-lhes um agrado
Sentem falta, por causa da barriguinha, do contato visual com o pau
Têm um ódio sem limites
Por homens como eu
Garotos, ouçam, vejam
Nunca olhem para homens
Prefiram olhar para as meninas
E sussurrar em seus ouvidos
Para que fiquem de olho em homens como eu
Porque esses querem fazer filhos
Garotos como eu
Homens como eu
Nunca são totalmente meninos
Nunca são totalmente senhores
Homens como eu
Não são mais crianças.