Na Ciele Swym Historię Mą Piszę
W bladej sk?rze bursztynowe topi? ostrze,
Bia?ym okiem za p?ynnym ruchem swym wiod?,
Brudne, ?arem jasnym nie pali a rozedrze
Z ?ycia ju? gnij?cego jedn? chocia? kropl?.
D?wi?ki...
Dzwony...
To usta przera?one,
Krzyki nieme...
Cienie...
I blaski...
To oczy strachu...
Chaosu szczeliny...
Nie by?o mnie tu... jestem... nie b?dzie...
Literami czerwonymi na czystej niegdy? karcie
Prawa i przykazania swe na bycia czas k?ad?,
By z cia?em martwym w ziemi? uderzy?y
W proch mia?d??c kolejn? fa?szyw? ksi?g?!
Przesz?o?ci i przysz?o?ci ?lepiec nie widzi,
Co sam oczy wydrapa?, czy w ?onie matki straci?,
Tylko na ciele swym histori? m? pisz?
By ?atwiej zamkn?? by?o kolejn? fa?szyw? ksi?g?!
Na Ciele Escrevo Minha História
Na pele pálida, o âmbar derrete a lâmina,
Com o olho branco seguindo seu movimento fluido,
Sujo, não queima com a chama clara, mas rasga
Uma gota, ao menos, da vida já apodrecida.
Sons...
Sinos...
São bocas aterrorizadas,
Gritos mudos...
Sombras...
E brilhos...
São olhos de medo...
Fendas do caos...
Não estive aqui... estou... não estarei...
Com letras vermelhas em uma folha limpa de outrora
Coloco minhas leis e mandamentos para o tempo ser,
Para que com o corpo morto na terra se chocasse
E em pó se transformasse, como mais um livro falso?!
O passado e o futuro, o idiota não vê,
O que ele mesmo arranhou os olhos, ou se perdeu no ventre da mãe?
Só na pele escreve sua história,
Para que seja mais fácil fechar mais um livro falso?!