395px

Sob o Beevenden Haeselaere

Garmenhord

Al Onder Den Beevenden Haeselaere

Daer cwaemen aenghevlooden door het Meetjeslandtsche sandt,
Drey riddersch tempeliersch, hunne vaendelsch in de handt.
Door weeghels door de bosschen, op de vlucht voor nen tempeest,
Maenden sey hun rosschen naar het groote boerenooghstfeest.
Doch reeghen ende windt stootten de riddersch in hunne kweest,
Die uyt dienden te ceycken naar een schuylplecke teeghen 't stormbeest.
"We spoeden naer d' capelle, die aen den boome staet,
Den Beevenden Haeselaere bescermt ons teeghen 't cwaedt".
Alsoo dusch gesciede, door den donder beyna doof,
Sag men se sich haesten, naer de luwt' hunner gheloof.
Reedsch saeghen sey van verre, wat wasch daer aen den handt,
De eylighe capelle stondt in lichterlaeiend' brandt.

Een diaboolisch fighuur,
Greynsendt alsch een demoon,
Danschtighe rondt de vlammen,
Vol blasfemische hoon.

Swart vuur, des duyvels tortuur, verspreydt sich elck uur,
Hoort het hoornghescal van den duyschteren vasal,
Slaet ghroot alarm, vreescht de horde van Garm,
Voorwaer aenscouwt den Beevenden Haselaere.

"Ey daer, rapalje",
Riepen de riddersch te paerdt,
"Houdt af die cetterey,
of proeft ons gheweyde swaerdt"

"Nogh voor het woudt weeder baedt in light,
sult ghey voor den duyvel seyn gheswight,
Sowaer ick, genaemdt Garm, van gheene capelle weeten moet,
So aenenroep ick nu meyne horde, en ey sult baeden in bloedt".

De wolcken spuwdighen vuur,
De aerde die reet oopen,
Ende uit alle duyscht're spleeten,
Daer cwam de horde ghecroopen.

Des nuchtings cwam het licht,
En daer kon men aldusch aenscouwen
De riddersch temperliersch,
Afgheslaght door de rabauwen.

Sob o Beevenden Haeselaere

Ali vinham os cavaleiros pelo chão do Meetjesland,
Três cavaleiros templários, com suas bandeiras na mão.
Por caminhos e florestas, fugindo de uma tempestade,
Levavam seus cavalos para a grande festa do harvest.
Mas a chuva e o vento empurravam os cavaleiros em sua busca,
Que precisavam se esconder contra a fúria da tempestade.
"Estamos indo para a capela, que está debaixo da árvore,
O Beevenden Haeselaere nos protege contra o mau tempo".
Assim aconteceu, quase surdos pelo trovão,
Viram-se apressados, em direção ao abrigo de sua crença.
Já viam de longe, o que estava na mão,
A capela miserável estava em chamas brilhantes.

Uma figura diabólica,
Rindo como um demônio,
Dançando ao redor das chamas,
Cheia de blasfêmia e escárnio.

Fogo negro, tortura do diabo, se espalha a cada hora,
Ouçam o toque do sino do vassalo sombrio,
Soa grande alarme, teme a horda de Garm,
Vejam o Beevenden Haselaere.

"Ei, seus vagabundos",
Gritaram os cavaleiros a cavalo,
"Afaste-se dessa bagunça,
ou provem nosso espada consagrada".

"Ainda antes da floresta se banhar em luz,
vocês serão entregues ao diabo,
Se eu, chamado Garm, não souber de nenhuma capela,
Então eu chamo minha horda, e vocês serão banhados em sangue".

As nuvens cuspiram fogo,
a terra se abriu,
e de todas as fendas escuras,
Ali veio a horda se arrastando.

Da sobriedade veio a luz,
e ali já se podia ver
Os cavaleiros templários,
Massacrados pelos bandidos.

Composição: