Madaling-araw Na
Madaling-araw na, isip mo'y malalim-lalim
Kalagitnaan na ng liwanag at dilim
Bakit kailangan pang ika'y pumasok sa silid
Gayung yaong pinto'y matagal ng nakapinid
Sa iyong dibdib
Di mo makapa ang iyong nararamdaman
Hindi lungkot, hindi saya
Hindi bagot, hindi naman din balisa
Isipin mo na lang na lahat ng nilalang
Nahihimlay, nahihimbing
At nananaginip ng nag-iisa
Walang nagsusulat dahil walang nagbabasa
Walang bumabagsak dahil walang pumapasa
Sa bawat bagong iyong natutuklasan
Ika'y natututong kayrami-rami pa palang
Di mo alam
Di mo makapa ang iyong nararamdaman...
Sa babaw ng mundo, kung ibig mong magtampisaw
Maraming kasundo at kasabay sa iyong galaw
Ngunit ang wika, nagbabago'ng kahulugan
Sa dalas ng bigkas, unti-unting nawawalang
Kabuluhan.
Madrugada
Madrugada, sua mente tá bem profunda
No meio da luz e da escuridão
Por que você precisa entrar no quarto
Se aquela porta já tá fechada há um tempão
No seu peito
Você não consegue sentir o que tá sentindo
Nem tristeza, nem alegria
Nem tédio, nem ansiedade
Pensa que todos os seres
Estão deitados, dormindo
E sonhando sozinhos
Ninguém escreve porque ninguém lê
Ninguém falha porque ninguém passa
A cada nova descoberta sua
Você aprende que tem muito mais
Que você não sabe
Você não consegue sentir o que tá sentindo...
Na superfície do mundo, se você quiser brincar
Tem muita gente junto e acompanhando seu andar
Mas a linguagem, muda de significado
Com a frequência da fala, aos poucos vai perdendo
O sentido.