EMANUELE E ANDREA (part. Shiva)
André, t'arricuorde tutte ll'idole tuoje quando 'e vdive 'a copp'a YouTube?
E mo ca tu sî n'idolo, ma nn'te ne fotte d'essere n'idolo pe figlieto sulo
André, è overo ca 'e sorde alla fine te fanno rimané cchiù sulo
E ca rendono 'e case cchiù grosse, 'e macchine veloce e l'amicizia sempe meno duratura?
È vero, fratello, che i soldi ci han reso delle anime sole
Io che ho venduto la mia infanzia a Sony
Tu chе hai venduto il tuo sorriso a Warner
A dirla tutta ci hanno anche pеrmesso di render felici le altre persone
Anche se è notte, non mi sono tolto gli occhiali da sole (è overo, pure i')
È quando se fa sera ca pienze si in fondo è chesto chello ca tu vulive
Cu tutte chesti sorde e nn'sapé manco comme l'hê 'a spendere pierde 'o surriso
Sono nato per dare, non so mai ricevere, infatti non so cosa è mio
'Int'a ll'inferno nisciuno sape l'esistenza d o paradiso
La notte non dormo, la notte io non
Penso alle cose belle, ma penso a ciò che non ho
La notte non voglio, la notte io non
Riesco più a dormire nel mio letto di spine
E pure i' so' cagnato
'Sti mmane so' pulite e ll'uocchie so' cchiù triste
Ma i' so' cresciuto là
E sto a ll'ultimo piano e, si me jetto abbascio, nn'me schianto
È vero, Emanuele, che i soldi non cambiano, i soldi ti esprimono
Mia madre pregava prima di mangiare, ora prega che io resti vivo
Le nostre città ci hanno incoronato, ma di solito il re è un uomo cattivo
Quindi mi chiedo se sei ancora forte, mi chiedo se tu hai ancora un motivo
Sì, frà, 'o tengo 'o motivo, i' songo nu mulino
E 'sta ggente è ll'acqua ca me mantene vivo
Tu riesce a penzà a chi rimane si pierde?
I' nun riesco a sunnà e, si 'o faccio, me sceto
Pure mammà pregava e papà nn'ce credeva
Però 'o stesso diceva: Amen alla fine
Nu principe nun sarà maje nu re pecché nun ha maje fatto 'a vita 'a cuntadino
Nu rimorso, lo sento, nn o voglio, non mento
'I macchine, 'i sorde, i diamanti, le donne
'Stu sanghe nun scorre, non corro, rallento
Perché le ferite peggiori le ho dentro
È grigio 'o cemento, 'o colore d o cielo
Nu fiore appassito dint'ô cimitero
Ll'ammore, ll'invidia, adesso ho il cuore nero
Ll'antidoto, il siero
E allora mi chiedo se questo era ciò che volevo davvero
La notte non dormo, la notte io non
Penso alle cose belle, ma penso a ciò che non ho
La notte non voglio, la notte io non
Riesco più a dormire nel mio letto di spine
E pure i' so' cagnato
'Sti mmane so' pulite e ll'uocchie so' cchiù triste
Ma i' so' cresciuto là
E sto a ll'ultimo piano e, si me jetto abbascio, nn'me schianto
EMANUELE E ANDREA (part. Shiva)
André, você se lembra de todos os seus ídolos quando vê a galera no YouTube?
E agora que você é um ídolo, mas não tá nem aí pra ser um ídolo só pro filhote
André, é verdade que no final o dinheiro te deixa mais sozinho
E que faz as casas maiores, os carros mais rápidos e a amizade cada vez menos duradoura?
É verdade, irmão, que o dinheiro nos transformou em almas solitárias
Eu que vendi minha infância pra Sony
Você que vendeu seu sorriso pra Warner
Pra ser sincero, eles também nos deixaram fazer outras pessoas felizes
Mesmo que seja noite, não tirei meus óculos escuros (é verdade, até eu)
É quando a noite chega que eu penso que no fundo era isso que você queria
Com toda essa grana e não saber nem como gastar, perde o sorriso
Nasci pra dar, nunca sei receber, na verdade não sei o que é meu
No inferno ninguém sabe da existência do paraíso
À noite eu não durmo, à noite eu não
Penso nas coisas boas, mas penso no que não tenho
À noite eu não quero, à noite eu não
Consigo mais dormir na minha cama de espinhos
E eu também tô mudado
Essas mãos estão limpas e os olhos tão mais tristes
Mas eu cresci lá
E tô no último andar e, se eu me jogar, não me espatifa
É verdade, Emanuele, que o dinheiro não muda, o dinheiro te expressa
Minha mãe rezava antes de comer, agora reza pra eu ficar vivo
Nossas cidades nos coroaram, mas geralmente o rei é um homem mau
Então me pergunto se você ainda é forte, me pergunto se ainda tem um motivo
Sim, mano, eu tenho um motivo, eu sou um moinho
E essa galera é a água que me mantém vivo
Você consegue pensar em quem fica se perde?
Eu não consigo sonhar e, se faço, acordo
Até mamãe rezava e papai não acreditava
Mas mesmo assim dizia: Amém no final
Um príncipe nunca será um rei porque nunca viveu a vida de camponês
Um remorso, eu sinto, não quero, não minto
Os carros, o dinheiro, os diamantes, as mulheres
Esse sangue não corre, não corro, desacelero
Porque as piores feridas estão dentro
É cinza o cimento, a cor do céu
Uma flor murcha dentro do cemitério
O amor, a inveja, agora meu coração tá negro
O antídoto, o soro
E então me pergunto se era isso que eu realmente queria
À noite eu não durmo, à noite eu não
Penso nas coisas boas, mas penso no que não tenho
À noite eu não quero, à noite eu não
Consigo mais dormir na minha cama de espinhos
E eu também tô mudado
Essas mãos estão limpas e os olhos tão mais tristes
Mas eu cresci lá
E tô no último andar e, se eu me jogar, não me espatifa