1948
Buiten huilt de wind om 't huis
Maar de kachel staat te snorren op vier
Er hangt een lapje voor de brievenbus
En in de tochtigste kieren zit papier
Wij waren heel erg arm en niemand hield van ons
Maar we hadden thee en nog geen tv
Maar wel radio en lange vingers
refrain:
We gingen nog in bad, haartjes nat
Nog even op, totdat vader zei: "Vooruit, naar bed"
Dan kregen we een kruik mee
Gezichten op 't behang
Maar niet echt van binnen bang
Toen was geluk heel gewoon
Buiten huilt de wind om 't huis
Maar moeder breit een warme sjaal
En het ganzebord op tafel
stond er de volgende moregen nog helemaal
Ook gingen wij naar 't bos
Daar zijn we toen verdwaald
Van de wag geraakt, carriere gemaakt
Heel die pannekoekensmaak vergeten
En Nederland herrees onder Drees
Fanny Blankers Koen die won vier maal goud in Londen
Als je jokte was dat zonde
De legpuzzle kwam klaar
In het derde vredesjaar
Toen was geluk heel gewoon
Die schooltas bleek het eerste teken
Dat de zaak wal was bekeken
Voor zover je zonder plechtsbesef
Je leven leed, je leven leed
Buiten huilt de wind om 't huis
Maar binnen stond de kolenkit paraat
En de stoep waarop geknikkerd werd
Was het belangrijste stukje van de straat
En Nederland was groot en niemand ging nog dood
En gezelligheid kende nauw'lijks tijd
Bij waxinelichtjes van Verkade
refrain
1948
Fora o vento uivando em volta da casa
Mas o aquecedor tá ligado no quatro
Tem um pano na caixa de cartas
E nas frestas mais frias tem papel
Nós éramos muito pobres e ninguém gostava da gente
Mas a gente tinha chá e ainda não tinha TV
Mas tinha rádio e dedos longos
refrão:
A gente ainda tomava banho, cabelo molhado
Só mais um pouco, até papai dizer: "Vai, pra cama"
Aí a gente ganhava uma garrafinha
Rostos na parede
Mas não tinha medo de verdade
Naquela época, a felicidade era bem comum
Fora o vento uivando em volta da casa
Mas mamãe tricotava um cachecol quente
E o jogo de damas na mesa
Ainda tava lá na manhã seguinte
A gente também foi pro bosque
Lá a gente se perdeu
Do caminho saiu, fez carreira
Esqueceu todo aquele gosto de panqueca
E a Holanda ressurgiu sob Drees
Fanny Blankers-Koen que ganhou quatro ouros em Londres
Se você mentisse, era uma pena
O quebra-cabeça ficou pronto
No terceiro ano de paz
Naquela época, a felicidade era bem comum
A mochila foi o primeiro sinal
De que a situação tinha sido analisada
Na medida em que você vivia sem consciência
Você vivia, você vivia
Fora o vento uivando em volta da casa
Mas dentro a caixa de carvão tava pronta
E a calçada onde a gente jogava bolinha
Era a parte mais importante da rua
E a Holanda era grande e ninguém morria mais
E a diversão quase não tinha hora
Com velas de Verkade
refrão
Composição: Gilbert O'Sullivan