Hoelang nog liefje
Als ik thuis kom is 't huis meestal zo kil en zonder licht
Jij bent weg, en op de tafel ligt daarvan een klein bericht
Hoelang nog liefje
In de keuken staat wat eten, en dat warrem ik dan op
En, alleen aan tafel, eet ik 't met lange tanden op
Hoelang nog schat
't Huis staat met z'n lege kamers suizend om me heen
De meubels staan me aan te staren
En ik, ik voel me schuldig dat al 't leven hier verdween
En verlang terug naar de voorbije jaren
Inplaats van jou streel ik dan maar een slaperige kat
We hebben samen toch een hele mooie tijd gehad
Hoelang nog liefje
Hoelang nog schat
Ik weet dat alles over gaat, daar is niks aan te doen
Dit keer had ik gehoopt alleen daar lang over te doen
Hoelang nog liefje
Want alles is betrekkelijk, dat hou je je dan voor
Maar dat dit ook op ons slaat nu, krijg ik pas langzaam door
Hoelang nog schat
't Is m'n eigen schuld, ik ben d'r vol op in gegaan
Mijn twijfels heb jij trouwens weggenomen
Wij zouden altijd samen zijn, nooit uit elkander gaan
Maar toch zie ik 'r dit nu weer van komen
Wat erg dat iets opeens z'n langste tijd wel heeft gehad
Toen was 't: jij en ik, daarin komt nooit een keer de klad
Hoelang nog liefje
Hoelang nog schat
Ik ruim de tafel af en zet de afwas in 't rek
En buiten, met een borrel, sta'k nog even bij 't hek
Hoelang nog liefje
De nachtwind blaast de wolken uit elkaar, ik zie de maan
Hij lijkt zomaar te pakken, maar hoe verweg zou-ie staan
Hoelang nog schat
Ze zeggen dat een ster soms al gedoofd is, jaren her
Je ziet iets dat er niet meer is, want weet je:
Z'n licht is nog steeds onderweg. Maar God, hij staat zo ver
Zo is 't ook met ons, een beetje
We menen iets te zien, maar waar we kijken is een gat
En in m'n kouwe bed denk ik: Ah joh, 't is me wat
Hoelang nog liefje
Hoelang nog schat
Quanto Tempo Mais, Amor?
Quando chego em casa, a casa geralmente é tão fria e sem luz
Você se foi, e na mesa há uma pequena mensagem disso
Quanto tempo mais, amor?
Na cozinha tem comida, e eu a esquento então
E, sozinho à mesa, como isso com desgosto
Quanto tempo mais, meu bem?
A casa está com seus cômodos vazios zumbindo ao meu redor
Os móveis estão me encarando
E eu, me sinto culpado por toda a vida aqui ter desaparecido
E anseio de volta pelos anos passados
Em vez de você, eu acaricio um gato sonolento
Nós tivemos juntos um tempo muito bonito
Quanto tempo mais, amor?
Quanto tempo mais, meu bem?
Eu sei que tudo passa, não há nada que se possa fazer
Dessa vez, eu esperava que isso demorasse mais
Quanto tempo mais, amor?
Porque tudo é relativo, isso você se diz
Mas que isso também se aplica a nós agora, eu só percebo devagar
Quanto tempo mais, meu bem?
É culpa minha, eu me joguei de cabeça
Você, aliás, tirou minhas dúvidas
Nós sempre estaríamos juntos, nunca nos separaríamos
Mas mesmo assim, vejo isso se aproximando de novo
Que triste que algo de repente chega ao seu fim
Então éramos: você e eu, isso nunca teria um fim
Quanto tempo mais, amor?
Quanto tempo mais, meu bem?
Eu limpo a mesa e coloco a louça na prateleira
E lá fora, com uma bebida, fico um tempo perto do portão
Quanto tempo mais, amor?
O vento da noite espalha as nuvens, eu vejo a lua
Ela parece tão perto, mas quão longe estaria
Quanto tempo mais, meu bem?
Dizem que uma estrela às vezes já se apagou, anos atrás
Você vê algo que não existe mais, porque sabe:
Sua luz ainda está a caminho. Mas, Deus, ela está tão longe
Assim é também conosco, um pouco
Achamos que vemos algo, mas onde olhamos é um buraco
E na minha cama fria, penso: Ah, cara, que situação
Quanto tempo mais, amor?
Quanto tempo mais, meu bem?