Rotterdam-Zuid
Regen, miezerige regen in Zuid
Vermoeide straten glimmen mat en nat
'n Grijze ochtend in 'n grijze grauwe stad
Geblinddoekte huizen, aan elkaar geregen
Uitgevloerd asfalt, niemand kom je tegen
Zuid slaapt uit
De gevels gapen hun verlopen geeuw
Onbewoonbaar erfdeel van 'n uitgewoonde eeuw
Rotterdam-Zuid op 'n grauwe zondagmorgen
Blijf stil in je huizen verborgen
Regen, miezerige regen in Zuid
'n Vroege tram schuurt geel door de bocht
Pas begonnen aan z'n rammelende tocht
Door brakke straten, naar boven de rivier
Daar is de stad pas, niet hier
Troosteloos Zuid
De Maasbrug hijst gelaten z'n stalen vlag
Geeft zich maar weer over aan alweer 'n nieuwe dag
Rotterdam-Zuid op 'n grauwe zondagmorgen
Draai je nog 's om in je zorgen
Regen, miezerige regen in Zuid
Achter de huizen klagen hoorns monotoon
Onzichtbaar aanwezig drijven schepen op de stroom
De vreemde, verre wereld vaart binnen in de haven
Maar 't leven zelf ligt heel diep begraven
Diep in Zuid
De zondag moet om, maar niemand heeft er zin
't Stadion waakt als een dikke, zwarte spin
Uit z'n deur gestapt staat 'n man zich te bezinnen
Het voetballen zal zo wel beginnen
Roterdã-Sul
Chuva, chuva fraca em Sul
Ruas cansadas brilham opacas e molhadas
Uma manhã cinza em uma cidade cinza e sem vida
Casas vendadas, uma na outra ligadas
Asfalto desgastado, ninguém você encontra
Sul dorme
As fachadas bocejam seu bocejo desgastado
Patrimônio inabitável de um século esgotado
Roterdã-Sul em uma manhã cinza de domingo
Fique quieto, escondido em suas casas
Chuva, chuva fraca em Sul
Um bonde amarelo passa arrastando na curva
Mal começou sua viagem barulhenta
Por ruas esburacadas, rumo ao rio
Lá está a cidade, não aqui
Sul desolado
A ponte Maas levanta sua bandeira de aço
Se entrega novamente a mais um novo dia
Roterdã-Sul em uma manhã cinza de domingo
Vire-se mais uma vez em suas preocupações
Chuva, chuva fraca em Sul
Atrás das casas, buzinas reclamam monótonas
Navios invisíveis flutuam na correnteza
O estranho, distante mundo entra no porto
Mas a vida em si está bem enterrada
Profundamente em Sul
O domingo precisa acabar, mas ninguém está a fim
O estádio vigia como uma aranha gorda e negra
Um homem sai pela porta, pensativo
O futebol deve começar em breve