De fanfare van honger en dorst
We liepen in de stad rond, we waren met zessen
We kwamen van nergens, gingen nergens naar toe
Vanaf de terrassen en de koffiehuizen
Bekeken we de mensen en hun drukke gedoe
We liepen met ons hoofd in de wolken
En werden dan wakker met honger en dorst
En iedereen riep: "Kijk, daar loopt de fanfare
De fanfare van honger en dorst
De fanfare van honger en dorst"
We hadden geen geld om eten te kopen
Maar we wisten voor alles 't beste adres
Mosselen bij Leentje en frieten bij Helga
En Annie bewaarde voor ons wel een fles
En iedere nacht, nog net voor 't slapen
De laatste vijf kwartjes in Eddie's jukebox
'A hard rain's gonna fall'
We zongen 't allemaal samen
Met de fanfare van honger en dorst
De fanfare van honger en dorst
En kwam er 'n vrouw die een van ons meenam
Dan namen we afscheid en we zegden vaarwel
De fanfare trok verder met minder leden
De toon in mineur; we begrepen 't wel
Maar er was nooit een vrouw die mooier kon zingen
Dan onze fanfare van honger en dorst
En het duurde nooit lang of we waren weer samen
Met de fanfare van honger en dorst
De fanfare van honger en dorst
Wie van ons had ooit kunnen denken
Dat iedereen van ons voorgoed weg zou gaan
We hebben toen de fanfare ontbonden
We hebben, net als ied'reen, de prijs duur betaald
De prijs voor de vrijheid in ruil voor wat centen
Een baan bij de bank, een leven als een vorst
Maar ergens in de stad zingt een nieuwe fanfare
Een nieuwe fanfare van honger en dorst
Een nieuwe fanfare van honger en dorst
A fanfarra da fome e da sede
Nós andávamos pela cidade, éramos seis
Vínhamos do nada, não íamos a lugar nenhum
Das mesas e dos cafés
Observávamos as pessoas e sua agitação
Andávamos com a cabeça nas nuvens
E acordávamos com fome e sede
E todo mundo gritava: "Olha, lá vem a fanfarra
A fanfarra da fome e da sede
A fanfarra da fome e da sede"
Não tínhamos dinheiro para comprar comida
Mas sabíamos o melhor lugar pra tudo
Mexilhões com a Leentje e batatas com a Helga
E a Annie guardava uma garrafa pra gente
E toda noite, bem na hora de dormir
Os últimos cinco trocados na jukebox do Eddie
"Uma chuva pesada vai cair"
Cantávamos tudo junto
Com a fanfarra da fome e da sede
A fanfarra da fome e da sede
E veio uma mulher que levou um de nós
Então nos despedimos e dissemos adeus
A fanfarra seguiu com menos integrantes
A melodia em tom menor; entendemos bem
Mas nunca houve uma mulher que cantasse mais bonito
Do que nossa fanfarra da fome e da sede
E não demorava muito e estávamos juntos de novo
Com a fanfarra da fome e da sede
A fanfarra da fome e da sede
Quem de nós poderia imaginar
Que todos nós iríamos embora pra sempre
Então dissolvemos a fanfarra
Pagamos caro, como todo mundo
O preço pela liberdade em troca de algumas moedas
Um emprego no banco, uma vida de rei
Mas em algum lugar da cidade canta uma nova fanfarra
Uma nova fanfarra da fome e da sede
Uma nova fanfarra da fome e da sede