Graafseweg 108
'n Plastic tas vol platen en 'n gatenplant
'n Schoenendoos vol foto's
'n Tafel en 'n stoel
Nou ja, dat beetje boel
Kan best in vaders auto
Wat dozen, weinig meer
Ze hoefden maar twee keer
Van Beek en Donk naar Nijmegen op en neer
't Was een beetje krap, de gang, de kale trappen
'n Kamer, twee bij drie
'n Hok, meer is 't niet, 't slot is ook al versleten
't Is eigenlijk niet duur, vierhonderd gulden huur
Ja, alles inbegrepen
'n Prent van Anton Pieck, na elf uur geen muziek
En uitzicht op 't spoor en op 'n zeepfabriek
'n Kamer, twee bij drie
'n Hok, meer is het niet
refrain:
Zeventien, achttien jaar
Nou daar zit je, nou daar zit je
Voelt zich ineens toch wat raar
Nou, daar zit je, en je wou toch zo graag
De tafel in de hoek, de stoel voor 't bezoek
't Bed om op te zitten
De muren zijn wat goor
Maar ach, dat geeft niks, hoor
Hij zal ze nog wel witten
Hij draait 't eerste shaggie op z'n eigen stek
Vindt 't best wel spannend, best 'n beetje gek
En met 'n vaag gebaar strijkt-ie 's door z'n haren
Z'n moeder had gezegd
"Nou jongen, als 't slecht gaat, bel je ons maar even"
Dat vond-ie maar gezeik
"Zit niet te zeuren mens, doe niet zo overdreven"
Nou zit-ie in z'n kamer, zit op z'n matras
Vindt in z'n weekendtas, onder de schone was
Wat appels en peren, wat snoep
En nog wat meer
refrain
Graafseweg 108
'Uma sacola plástica cheia de discos e uma planta
Uma caixa de sapatos cheia de fotos
Uma mesa e uma cadeira
Bom, essas coisinhas
Cabem bem no carro do meu pai
Algumas caixas, não muito mais
Só precisaram fazer duas viagens
De Beek e Donk a Nijmegen e voltar
Era meio apertado, o corredor, as escadas nuas
Um quarto, dois por três
Um cubículo, não é mais que isso, a fechadura já tá gasta
Na verdade, não é caro, quatrocentos florins de aluguel
Sim, tudo incluído
Uma gravura do Anton Pieck, depois das onze sem música
E vista para a linha do trem e para uma fábrica de sabão
Um quarto, dois por três
Um cubículo, não é mais que isso
refrão:
Dezessete, dezoito anos
Bom, aí está você, bom, aí está você
De repente se sente meio estranho
Bom, aí está você, e você queria tanto
A mesa no canto, a cadeira para as visitas
A cama para sentar
As paredes estão meio sujas
Mas ah, isso não importa, viu
Ele ainda vai pintar elas de branco
Ele enrola o primeiro cigarro no seu próprio canto
Acha bem emocionante, um pouco maluco
E com um gesto vago, passa a mão pelo cabelo
A mãe dele tinha dito
"Bom filho, se as coisas ficarem ruins, é só ligar pra gente"
Ele achou isso um saco
"Não fica reclamando, cara, não exagera"
Agora ele tá no quarto, sentado no colchão
Encontra na mochila de fim de semana, embaixo da roupa limpa
Algumas maçãs e peras, alguns doces
E mais algumas coisas
refrão