395px

Colegas de Classe

Gerard Van Maasakkers

Klasgenoten

Geen ontkomen aan, ik ken die man
Hij komt iets te opgewekt mijn kant op lopen
Ik zie 't al: Bertje van der Wal
In de zesde vond ik 'm ook al zo'n kwal
Hij zegt: "Misschien heb ik 't mis
Maar als ik me niet vergis
Ben jij de oudste zoon van de bloemist
Ja, jij bent Gerard zeker
Goh, zeg kerel, lang geleden
Wat leuk is dat, vertel 's hoe het is!"
Als ik wat zuinigjes begin haakt hij al in
Dat 't verdomd niet meevalt
Om nog aan de bak te blijven
Hij zit in vis, 'Bertjes vis'
Omdat dat toch zo'n goede handel is

Nou, daar sta je dan met zo'n man
Hij is binnen en ik moet nog helemaal beginnen
Goed getrouwd, ginds staat z'n vrouw
En 'n dikkig zoontje hengelt aan z'n hand
Hij heeft een broek die knelt
En 'n nek die zwelt
Als hij me iets te enthousiast vertelt
Van nieuwe haring
En ik sta daar in m'n gele bloesje jong te wezen
Even weet ik niet meer wat telt
Wie is er beter af, dat is de vraag
Hij met z'n palingfilialen
Of ik, met m'n reisverhalen
Dus ik mompel maar iets vaags van
"Lekker weer vandaag"

Dan zegt 'ie tegen mij: "Maar wat doe jij
Effe denken, nee, niks zeggen
Wacht, ik zal 'ns raden; iets met gedichtjes
Ja, ik zit er dichtbij
Want jij was altijd al zo'n dromer toendertijd
Dus je zit in de muziek
Zie je wel, iets artistieks
Maar wat doe je overdag dan voor de kost
Je moet toch ook eens werken
Nee, je meent 't; alleen muziek
Wat 'n mazzelkont ben jij, dat is uniek"
Ik word opeens heel moe, wat 'n gedoe
Zelfs de etalagepoppen zien me hier staan schutteren
Na vijfentwintig jaar staan ze daar
Nog steeds de jongetjes van meester Van der Laar

"Kerel, ik moet weg, maar ik vond 't leuk
Zeg, wacht, ik zal m'n kaartje geven, val 's binnen
Breng je vrouwtje gerust maar 's mee!"
"Dat zal ik doen", zeg ik dan nog
Heel gedwee

Colegas de Classe

Não tem como escapar, eu conheço esse cara
Ele vem vindo com um sorriso meio exagerado
Eu já sei: é o Bertje van der Wal
Na sexta série eu já achava ele um chato
Ele diz: "Talvez eu esteja enganado
Mas se não me falha a memória
Você é o filho mais velho do florista
Sim, você é o Gerard, né?
Poxa, cara, quanto tempo
Que legal, conta como você tá!"
Quando eu começo a falar devagar, ele já se empolga
Dizendo que não é fácil
Continuar na ativa
Ele tá no ramo de peixe, 'Peixes do Bertje'
Porque é um bom negócio

Bom, lá estou eu com esse cara
Ele já tá por dentro e eu ainda tô começando
Bem casado, lá tá a esposa dele
E um filhote gordinho puxando a mão dele
Ele tá com uma calça apertada
E um pescoço que parece inchar
Enquanto ele me conta com muito entusiasmo
Sobre o novo arenque
E eu tô lá com minha blusinha amarela, parecendo jovem
Por um momento, não sei mais o que importa
Quem tá melhor, essa é a questão
Ele com suas filiais de enguias
Ou eu, com minhas histórias de viagem
Então eu só murmuro algo vago como
"Que dia bonito hoje"

Então ele me diz: "Mas o que você faz?
Deixa eu pensar, não, não fala nada
Espera, deixa eu adivinhar; algo com poesias
Sim, tô quase lá
Porque você sempre foi um sonhador naquela época
Então você tá na música
Viu só, algo artístico
Mas o que você faz durante o dia pra ganhar a vida?
Você também precisa trabalhar
Não, você tá falando sério; só música?
Que sorte a sua, isso é único"
De repente, eu fico muito cansado, que confusão
Até os manequins da vitrine estão me olhando aqui
Depois de vinte e cinco anos, eles ainda estão lá
Ainda são os meninos do mestre Van der Laar

"Cara, eu preciso ir, mas foi legal
Diz, espera, vou te dar meu cartão, aparece lá
Traga sua esposa também!"
"Vou fazer isso", eu digo então
Bem obediente